అన్నబెల్లె యను దయ్యపు కథ

అది యొక బొమ్మ. బొమ్మ యనగానేమి? ఆటవస్తువు. భౌతికముగ నా యాటవస్తువునకు ప్రయోజనము శూన్యము. మరి మానవులెందుకు యాటవస్తువులను కొనుచుందురు? అది యొక మానసికావసరము. లోకమున ప్రతివస్తువునకూ భౌతికముగనూ, మానసికముగనూ ప్రయోజనముండును. ఆ ప్రయోజనమును గుర్తింపక, భౌతికావసరముననో, లేక కేవలమానసికావసరమాత్రవిశేషముగనో ప్రాధాన్యతను నిర్ణయించుట మానవుని స్వభావదోషము. దీపావళి పండుగ గలదు. ఆనాడు మాతాబాలు కాల్చుట యొక సాంప్రదాయము. మాతాబాలు వెలిగించుట వ్యర్థమగు ఖర్చని కొందరందురు. ఇవతలి వాడు "అది సత్యభామ నరకుని సంహరించిన తరుణమును గుర్తించుకొనుటకై యేర్పడిన యేర్పాట"ని జెప్పబోవును. అవతలివాడందులకంగీకరింపడు. ఈతని సాంస్కృతికావసరమును యాతడు గమనింపడు. లోకపు తీరిట్లుండును.

అతడామె ప్రణయసామ్రాజ్యమునకు సమ్రాట్టు. ఆమె యాతని ప్రణయిని. వారువురి వివాహబంధము యొక అందమైన కావ్యము. ప్రకృతమాయమ గర్భము దాల్చినది. ఒకదినము జాన్ ఆమెతో నిట్లనెను.
"ఏమోయీ! నీకేమైననూ కోరికలున్నవా? చెప్పినచో తీర్తును."
"నాకేమియునూ వద్దు."
"అట్లు కాదు. నీకు కాకపోయిననూ, నీ యందున్న ప్రాణికి ఏమైన కోరికలుండవచ్చును."
"ఆ ప్రాణికి బాహ్యప్రపంచము తెలియదు. ఆ యవసరముండదు లెండు."
"అట్లనకోయి. గర్భస్థశిశువు ప్రపంచమును గమనించునని, అందులకొక తీరు గలదని వైద్యులు పరిశోధించుచున్నారు."
మియా ఫక్కున నవ్వి యిట్లనెను." మీరలు కోట్లరూపాయల ధనము వెచ్చించి జేయు పరిశోధనాఫలితము నన్నడిగిన ధనమవసరము లేకనే జెప్పియుందును గదా!"

జాన్ కూడా నామె నవ్వుతో శ్రుతి గలిపెను.

మరుసటి రోజు జాన్ ఒక పెద్ద మంజూషికను దెచ్చెను. మియా కనులను మూసి, ఆ పేటికను తెరచెను. ఆ పెట్టెలోనొక బొమ్మ యున్నది. మియా, జాన్ ను విస్మయానందముల గాంచెను. "ఏమండీ! నేనెన్నడో యడిగిన బొమ్మ గదా యిది". "అవునోయి, నిన్న యే కోరిక లేదంటివి" యని మేలమాడెను. పాండురములైన యామె గండద్వయమున రాగోదయమాయెను. ఆమె యా బొమ్మను మిగిలిన బొమ్మలతో గలిపి ముఖ్యమైన గదిలో నుంచెను.

********************

అదే ఆమె చేసిన తప్పు.

ఆ బొమ్మ భవిష్యత్తులో ఒక దుష్టశక్తికి నెలవవుతుందని ఆ క్షణంలో ఆమెకు తెలీదు. చాలా మామూలుగా ఆ బొమ్మను సర్దుతూ, "ఇప్పటికి మొత్తం సెట్టు పూర్తయ్యింది కదండీ" అంది.

దూరంగా ఒక తీతువు పిట్ట వికృతంగా అరుస్తూ వెళుతోంది.

********************

గడియారం తాలూకు రేడియం డయల్ పన్నెండు గంటలని చూపిస్తోంది. దంపతులిద్దరూ నిద్రపోతున్నారు. ఉన్నట్టుండి ఉలిక్కిపడి లేచింది మియా. పక్కనే పడుకున్న జాన్ ను తట్టి లేపింది.

"పక్క యింట్లో ఏదో చప్పుడవుతోంది" చెప్పింది మియా.
"ఉండు చూసొస్తాను" చెప్పాడు జాన్.

మియా బయటకు వచ్చింది. చలిగాలి రివ్వున ఒడుతోంది.

పక్కింట్లో భార్యాభర్తల మధ్య గొడవ జరుగుతోంది. ఆ గొడవను బయటనుండి చూసాడు జాన్."నీవిప్పుడే అంబులెన్స్ కు ఫోన్ చేయి. నేనిప్పుడే వస్తాను" చెప్పి బయటకు పరిగెత్తాడు.

ఆమె ఫోన్ చేస్తుండగా జరిగిందిది.పక్కింటి జంట వేగంగా పరిగెత్తి మియా ఇంట జొరబడ్డారు.

భార్యను కత్తితో పొడవబోయాడతడు. ఆమె అతని గుండెలపై గుప్పిళ్ళతో గుద్దుతూ గింజుకోసాగింది. ఆ ఘటనలో దుండగుడు మియాను గాయపర్చాడు. ఆపైన అతడామెను కత్తితో పొడిచాడు.

పోలీసులు సమయానికి రావడంతో పరిస్థితి సద్దుమణిగింది. అయితే హంతకుడు తన భార్యను పొడిచినప్పుడు ఆ రక్తపు చుక్క పక్కన బొమ్మపై పడింది. ఆ చుక్క బొమ్మ కంటిలో పడి తెల్లటి ఆ బొమ్మ కళ్ళ చివర సన్నటి రక్తపు చారిక నిండడం ఎవరూ గమనించలేదు.

********************

యిది ఇట్లుండ, ఒకనాడు వఱువాత మియా తన నిజగేహమున ఊహావశంబై, వసనమునొక్కదానికి సాధింపనెంచి కుట్టుయంత్రము నవశముగ నాక్రమించి సమయమతిక్రమించుట యెంచక కర్మావశిష్టయై ఉపవిష్టయైనది. అంతట యరమనె (వంటగది) యందు పొయ్యి తనంతట తనే వెలుంగుటం జేసి, యా మంట యంతంతన్ మిక్కుటమై, యగ్ని ప్రమాదమునకు దారితీసెను. మియా యా తెరంగునెఱింగి మంటలనార్పునంత ఆ నిప్పు యందు మరుగుననున్న ప్రేతాత్మ యామెనాక్లిష్టంబొనర్చి కబళింపసొచ్చెను. సమయమునకు యెవరో వచ్చి కాపాడిరి.

మియాకు నెలలు నిండి పనసపండువంటి పసిబిడ్డను ప్రసవించెను. అటపై యా దంపతులు ప్రేతనిలయమైన యా గేహమును వీడి మరియొక నూత్నగేహమున వసింపనిచ్చగించిరి.

రామేశ్వరము పోయిననూ శనేశ్వరము వీడనట్టుల కొత్త ఇంటనూ ఆ యింతికి కంట నిద్ర కరువాయెను. ప్రేతావశిష్టమైనక్రీడాఖండమఖండముగ నీ నూత్నగేహమున యాహ్వానము లేని యతిథి వోలె నరుదెంచెను. ఒకదినంబున మియా సరుకుల కొనుటకవసరంబై, వీధిని యిచ్చంబోవుచుండనామెకు యొక యంగడి కానంబడియెను. ఆ పుస్తకములయంగడి ఎవెలిన్ యను నామెది.

**********************

జ్ఞాపకాల దాహంతో అనుక్షణం తపిస్తూ, జీవితమెందుకో తెలియక, మరణాన్ని వెతుక్కోలేక, జీవిస్తూ మరణిస్తున్న నాకెందుకమ్మా నేస్తం, ఒయాసిస్సులా కనిపించావు? మళ్ళీ ఆ ఒయాసిస్సును చేరబోతే, ఎక్కడ దాహాన్ని తీర్చవలసి వస్తుందోనని నేనొక ఎండమావినని కల్లలెందుకు నేస్తం? ఏదీ ఆశించకపోయినా, స్నేహానికి వెలకడుతున్నానని నా హృదయాన్ని ఎలా అంచనా కట్టావమ్మా? ఎవ్వరూ లేని నాకు అమూల్యమైనది నీ స్నేహమేనని తెలుసుకోలేవా పిచ్చితల్లీ?

ఎవెలిన్ మియాను పలుకరించింది. అది మొదటి పలుకరింపు. ఆ క్షణంలో ఎవెలిన్ కు గుర్తొచ్చినది తన కూతురు. సరిగ్గా కొన్నేళ్ళ ముందు ఒక ఏక్సిడెంట్లో మరణించిన తన కూతురు. బ్రతికి ఉంటే సరిగ్గా మియా వయసు ఉండి ఉండేది.

ఎవెలిన్ ఆపైన మెల్లగా అయినా స్ఫుటంగా మియాతో స్నేహం చేసింది. భర్త లేని వేళల్లో ఆమెకు చేదోడువాదోడయ్యింది. అంతే కాక, మియా ఇంటనున్న ప్రేతాన్ని వదిలించడానికి తనవంతు ప్రయత్నం చేసింది.

**********************

జాన్ మియా దంపతులకు నొక చర్చి మతగురువు తెలిసియుండెను. యాతడు వారి యింటనున్న బొమ్మనూ, బొమ్మనావహించిన ప్రేతాత్మను వదిలింపనెంచి, యా బొమ్మను తీసికొని చర్చ్ కు వచ్చెను.

ఫాదర్ చర్చి తలుపు వద్దకు వచ్చేడు. ఏదో అనుమానం వచ్చి వెనక్కు చూసేడు. అక్కడ - ఒక నల్లని నిశ్చలమైన ఆకారం. పై నుండీ క్రిందివరకూ వ్రేలాడుతున్న అంగీ, చింపిరి జుత్తూ...

అది కాదు అతడు చూస్తున్నది. ఆ ఆకారం కన్నుల్లో నిర్లిప్తత, ఆ నిర్లిప్తత వెనకున్న క్రౌర్యం. ఛప్పున తలతిప్పి చర్చి లోపలికి అడుగుపెట్టబోయేడు.

ఒక్క క్షణం అతనికి ఏం జరిగిందో అర్థం కాలేదు. ఏదో రాక్షసహస్తం విసిరేసినట్టు రోడ్డుపైన పడ్డేడు. నోరు తెరిచి యేదో చెప్పబోయాడు. మాట రాలేదు. 

నా ప్రస్థానం ఇందుకా నేస్తం? నా స్నేహం నీతో మాట్లాడటానికే కాదమ్మా, నీకోసం ప్రాణాలివ్వటానికి కూడా. 

**********************

అన్నబెల్లె దయ్యం చివర్న ఏమయ్యింది అన్న ముక్క మాత్రం సినిమాలో చూడండి. :)

The conjuring అను పిశాచప్రకరణము

భయము అనగానేమి? భయమనగా ఉద్వేగకారకచిత్తవికల్పము. కొందరికి నల్లి యన్న భయము. మరికొందరికి బల్లియన్న భయము. ఇంకొందరికి బొద్దింకను జూచిన యొడలు గంపించును. మా ఊరియందు నొకఁడు గలడు. వానికి నీరనిన భయము. మానవుల చిత్తములు బలు విధములు. ఒక కవి "బహుళ పంచమి జ్యోత్స్న భయపెట్టు నన్ను" అని నుడివెను.(ఈ రోజే బహుళపంచమి) వెన్నెలకు భయపడువాడు కవి యేనా? కావచ్చును, కాకపోవచ్చును. అదియొక చమత్కారము.

భయములు సాధారణములు, విపరీతములు అని రెండు తెరఁగులు. దయ్యములన్న సాధారణముగ నందరికీ భయము. మన కావ్యములలో భయానక రసమున్నది. ఈ భయానక రసమును తెరపై జూపించుచూ అనేకులు చలన చిత్రములు నిర్మించిరి. ఈ మధ్యకాలమున అట్టి యొకానొక చలనచిత్రము "The Conjuring" అనునది.

ఈ చలనచిత్రమున దెయ్యములు గలవు. కొందరు దయ్యములు లేవందురు. దైవమున్నదని నమ్మిన దయ్యమున్నదని యేల నమ్మరాదు? ఇది మానవుని స్వభావదోషము. ఈ చిత్రమునందు దయ్యముల స్వభావములనూ జక్కగా జూపించిరి. మొదట భయపెట్టును. పిమ్మట లోబర్చుకొనును, అటపై ఆవేశించును. ఇట్లు దయ్యము మూడు వంతులుగా మానవుని స్వాధీనపరచుకొనును. దీనినే ఈ చలన చిత్రమున ఎడ్ అనువాడు జెప్పెను. ఈ చలన చిత్ర ఇతివృత్తమిట్లున్నది.

అమెరికాలో ఫ్లోరిడా అను నొకచోట నొకఁడు నొకానొక బెద్ద భవంతిని కొనును. అచ్చటికి సంసారమును తరలించును. మన సాంప్రదాయమున యిల్లు జేరునపుడు శాంతి హోమము నెరపుట యాచారము. మ్లేచ్ఛులకట్టి యాచారములు లేవు.  ఆచారములన్నియునూ వ్యర్థములని కొందరందురు. అదియే మ్లేచ్ఛనాగరకత. అన్నియునూ తెలియవలనన్న దురాశ ఈ భావమునకు మూలము. కొన్ని విషయములుండును. వాని సారములెరుగవలసిన బని అందరకునూ లేదు. సమాజమున నందరి బుద్ధి స్థాయీభావములొక్క తెరగున నుండదు. అది సృష్టి. కర్మగత భావసారము ఆచరణతో ముడివడియున్నది. ఆచరించుచూ పోయిన యెడల ఒకనాటికి ఆతని సంస్కారశుద్ధిజనితబుద్ధ్యధికృతమై ఆ సాధనాఫలముగా యాచారముల యాంతర్యమవగతము గావచ్చును.

(సొల్లుతో శాఖాచంక్రమణము గావించితిని, ఇక మిమ్ములను బాధపెట్టక కథకు పోవుదును.)

యాతనికి భార్య, ఐదుగురు ఆడపిల్లలు. ఆ భవనమున అంతకు పూర్వము పెక్కు దుర్ఘటనలు జరిగి యుండును. ఆ దుర్ఘటనలలో గతించిన వారలందరు దయ్యములై తిరుగుచుందురు. ఆ భవనమున జేరిన నాట నుండి ఆ కుటుంబమునకు ఈతి బాధలు మొదలగును.

అంతియగాక ఆ భవనమునందు కరవునందు యధికమాసమన్నట్టు అనేకగదులకు తోడుగా  అనేక నేలమాళిగలుండును. దయ్యములా నేలమాళిగలందు నివసించుచూ రాత్రులయందు తలుపులను తాడించుచు యుండును. మరియొకటున్నది. ఆ ఇంట గడియారములన్నియునూ 3:07 గంటలకు నిలిచిపోవుచుండును. అందులో మర్మమేమి? మూడు అనగా నది తండ్రి, యేసువు, పవిత్రభూతము (holy ghost)నకు సంకేతములు. మన సాంప్రదాయమున త్రిమూర్తులు గలరు. ముజ్జగములున్నవి. మరి మ్లేచ్ఛులకు పొంతనలేని మూడిఁటి విషయసంగమమున్నది. యదియే సత్సాంప్రదాయమునకూ, మ్లేచ్ఛ సాంప్రదాయమునకూ భేదము. అది యట్లుండె. 07 సంగతి దర్శకుడు జెప్పలేదు. మరచెనేమో?

ఈ దయ్యపుకొంపలో ఆ దంపతులన్యోన్యముగా కష్టసుఖములనే గాక భయమునూ "సమానము"గా పంచుకుని గాపురము సాగించుచుండిరి. (సమానత్వము?!? ......వద్దు. ఈ విషయముపై ప్రస్తుతము మౌనము వహించెద)

క్రమముగా ఆ ఇల్లాలికి దేహముపై గాయములు కలుగును. పిల్లలకు యెడనెడ భయోత్పన్నమైన దృశ్యములగుపించుచుండును. దరిద్రమునకు యాకలి తోడన్నట్టుగా వారు క్రైస్తవులైననూ మతాచారములను బాటింపరు. చర్చికి వెళ్ళుట వారి యింటి సాంప్రదాయము గాదు. ఇంకేమున్నది. పిశాచరాజములకు కళ్ళెములు విడచినట్లైనది. అవి విశృంఖలముగా తమ కార్యకలాపములు సాగించును. ఈ కార్యకలాపములు ముందు జెప్పినట్టు మూడు తెరగులు.

అన్ని దెయ్యపు సినిమాల వలెనే ఈ సినిమాయందు దెయ్యములను పారద్రోలు వారలున్నారు. వారలు కూడా దంపతులే. ఆ దంపతులలో నిల్లాలికి దయ్యములను జూచు, తత్సంబంధిత శబ్దములను గ్రహింపగల, తదధికృత దుర్గంధములను మూర్కొనగల అతీంద్రియశక్తులుండును. ఆ దంపతులొకమారు దయ్యముల గురించి ప్రసంగించుచుండగా, మన దయ్యపు కుటుంబపు యిల్లాలు వారిని గలసి తమ యింటికి యాహ్వానించును. వారలందులకంగీకరించి ఈ ఇంటియందడుగు పెట్టుదురు.

వారికినీ దెయ్యములకునూ జరిగిన యాధిపత్యపు బోరున నెవరు గెల్చిరి అనునది వెండి తెరపై జూడవచ్చును.

ఈ చలనచిత్రమునందు భయానకరసము అంగి. గుణీభూతముగా గొంత హాస్యమున్నది. దెయ్యములకు యాటలపై ఆసక్తి యుండును. "వీరి వీరి గుమ్మడిపండు వీరి పేరేమి?" అను కళ్ళకు గంతలు కట్టుకొను యాట మనకు అనూచానముగా గలదు. ఆంగ్లేయులకు "hide and claps" అను యాట గలదు. ఆశ్చర్యమేమి? భారతీయమైన సాంప్రదాయములు జగద్విస్తృతములు గదా! అప్పుడప్పుడూ దెయ్యములూ ఆ యాట యాడును.

తెలుగు చలన చిత్రములలో చివరి దృశ్యమున పోలీసులు యరుదెంచుట గలదు. ఈ చిత్రముననూ, చివరన వాటికన్ అధికారులు ఆ యింటిని దెయ్యముల బారినుండి వదలించుటకు అనుమతి నొసగుట గలదు. ఆంగ్లేయుల హాస్యరసపోషణములట్లుండును.

దెయ్యములన్న భయమున్న వారికి, అనగా భయానకరసార్ద్రైకచిత్తులకు, పిశాచవిషయసంగ్రహపరివిష్టులకూ ఈ చలనచిత్రమునందు గావలసినయంత సరుకున్నది. మ్లేచ్ఛ దెయ్యములగురించిన సాంకేతిక సమాచారమిందు సరిపడినంత యున్నది. ఈ చిత్రకథ నిజముగా జరిగినదట.

యేది యేమైననూ, ప్రస్తుతము తెలుగునాట వచ్చు పేలవమైన చిత్రములను బోల్చినచో, ఈ చిత్రమున దెయ్యములే మేలనిపించును. తొడలు చరిచెడు నాయకులకన్న తలుపులు బాదు దెయ్యములెంతియో మేలు. తక్కిన సాంకేతికవిషయములన్నియునూ అద్భుతముగ సమకూరినవి. ఈ చలనచిత్రరాజమును యభిరుచిగల ప్రేక్షకులు జూచి యానందిం....క్షమించుము, మిక్కుటముగ భయమందుదురు గాక.

నీడపై దాడి - 2

తత్పూర్వదినంబునఁ రాతిరి కతికిన రెండెండు రొట్టెలు దక్క మరేమియునూ యుదరంబున నుండుట లేమి జేసి యాతని దైన్యము నివ్వటిల్లి మానసము మిక్కిలి వెక్కసమందెను. ఈ దినంబుననైనఁ జీకటవుటకు ముందుగ నేమైననూ ప్రాపించవలె, కానియెడ కాళ్ళు కడుపునందు జొనపవలసి వచ్చును.

ఓటికుండయందు పటుతరంబైన రాలు వ్రేసి మ్రోగించునట్టు వికృతస్వనంబుతో ఒక లాండ్ రోవర్ వాహనము తన ముందుఁ జని దూరంబుననున్న పానశాల యెదుట నాగుచో విట్టోరియో చిత్తవికల్పమములత్తమిల జొచ్చెను.

అల్జీర్స్ పట్టణసరిహద్దులలో గల నదీపర్వతశిఖరాద్యశేషవిశేషంబులవలోకించి చేతనావశేషంబులై యాతనాపూర్ణశరీరంబులతో యేతెంచిన యాత్రికులు వారలు. ఇంచుక దాహంబు దించుకొనుటకై పానశాలకు గుంపు గుంపులుగాఁ జనుచున్నారు. 

దుస్తులమరుగున నున్న హస్తవస్త్రపేలిక (హేండ్కర్చీఫ్) తోడ తైలసాదృశ్యమైన వదనంబునగల  స్వేదంబును తుడుచుకుని, కుంతలములనొకింత కూర్పుగ జేసి అటువెడలెను విట్టోరియో.

దళసరిగానగుపించు అంగీ జేబులను క్రీగంటంగమనించుచూ మద్యపానవాటికను సమీపించునెడ యాతని మనము విరళితమై ఎన్నిక పూర్తయ్యెను. నీలిరంగు యున్ని వస్త్రమును ధరించి, తానంతకు మునుపు నూరిబయట వీక్షించిన కుహరమును గూర్చి అక్షములకు గట్టునట్టు ప్రసంగించుచున్నాడట తుందిలుడైన మందభాగ్యుండొకడు. వాని జేబున నేత్రపర్వముగ నున్న ధనసంచీ పైనీక్షణంబుల ప్రసరించి యల్లనల్లన విట్టోరియో యాతని సమీపంబునకునంబోయెను.

కనులకుంగానని వేగంబునం కదలి ఆ తుందిలుని జేబుకడకేగి క్షణంబున దశాంశపర్యంతకాలంబున యాతని వామహస్తమెందులకో స్థంభించెను.

కనకకజ్జలవర్ణసంచితవస్త్రధారియై ఉంగరముల ముంగురులను వామహస్తమున కుస్తరించుచున్న మహాకాయుని పార్శ్వమున నిలుచున్న యువకుండొక్కరుండు గలడు. యాతని చూపులు తూపులవలె విట్టోరియో హృత్తునకు హత్తుకొనెను. అల్లన విద్యుల్లతాతాడనమందిన భంగి విట్టోరియో వామహస్తము వెనుకకు మరలెను. కాయము తీవ్రజ్వరప్రకోపితమైనయట్టు ప్రకంపింపఁదొడగెను.

విట్టోరియో మది "పారిపొమ్ము ... ఓయీ మూర్ఖాధమా, పారిపొమ్మిక, తదుపరినొక్క క్షణంబిచ్చట నిలచితివేని నీ ఖర్మ కాలును. పారిపొమ్ము" యని ఖంగున రొదవెట్టుచూ తీవ్రముగ హెచ్చరింపసాగెను. విట్టోరియో అన్యాలోచనము సేయలేదు.

అడుగునడుగున వెనుకకు జరుగుచూ పానశాల వెనుకకునేతెంచి విమానసదృశవేగంబున పేరమెత్తెను. మునుపు పరిహాసమాడిన స్నేహితుండా వీధి మధ్యంబున నగుపించి, "ఏమాయెను మిత్రమా? ఆత్రముగా అరుగుదెంచితివి? పర్వతశిఖరదర్శితామోదభరితులైన పానశాలావిలాసులు నీ దేహశుద్ధి చేయబోయిరా?" యని ఇచ్చకములాడెను.

దంతంబులు పటపటలాడించి పౌరుషంబణచుకుని ముందుకు పర్వెత్తి, వీధిమలుపున నొక ధృఢకాయునకు చటాలున గుద్దుకొనెను విట్టోరియో.

***********************************

(తర్వాతి భాగం ఎప్పుడొస్తుందో, వస్తుందో రాదో నాకే తెలియదు. కాబట్టి మన్నించగలరు)

నీడ పై దాడి - 1

వదనంబునకంటిన స్వేదంబును వసనంబునకనుగుణమౌ కౌనునకు నాదేశంబు గావించుచు నలుదెసలం బరికించెను విట్టోరియో.

అల్జీర్స్ పట్టణంబునందున్న అనామికా బజారు అతనిటఁ దిరుఁగు కూటమితోడనూ, రహదారుల పార్శ్వంబందున బెరగిన దుకాణ సముచ్చయంబులన్ గుమిగూడిన యాత్రికుల తోడనూ, జనబంధురమై, గహనదురంధరమై భాసించుచున్నది.

ఆతఁడు కరిదంతంబుల నెరపిన వస్తుసముచ్చయంబుల విక్రయంబు జేయునొక విక్రయశాలను వినిమితము గావించి, నాలుగు యడుగులనద్దిశ వైపుగాఁ గదిలించి, ఐదవ యడుగు మోపునెడ - కలకలమను నొక్క కోలాహలమచ్చోటఁ బెచ్చరిల్లెను.

"ఓరి భగవంతుఁడా! నా ధనము...నా ధనంబునెవరో యపహరించిరి ...రక్షకభటులను రావింపుడీ" యను ఎలుగు ఱాపడునట్టు స్వరంబు వికస్వరంబుగా వినిపించుచుండనొక స్త్రీ దుకాణాంగనమున పఱుగున నఱుదెంచెను.

మ్రోయు యడుగునుపసంహరించి వెడవెడ నడక సాగించుచు అచ్చోటి నుండి దవ్వునకరిగెను విట్టోరియో.

యాత్రికురాలి రావంబులకు జాగరూకమైన బజారునకొకింత దవ్వున మూలగానొక్క తేనీటి యంగడి యందు ఉల్లాసంబుగ సల్లాపంబుల మఱగిన రక్షకభట చయము యల్లన రంగంబునన్ డిగ్గి మాయమైపోయిన ధనంబును శోధింపబూనుకొనిరి.

ఆ గడబిడ గడవకయే తానా యెడ నడుగిడిన ముడుసులు వెడలునని ఎఱిఁగి విట్టోరియో చేజారిన యమూల్యావకాశంబును తలఁచి శంకించుచు, ఖిన్నుడై నొక మూలనున్న తిన్నెను జేరి విశ్రమించెను.

ఆ సందర్భమున "ఏమోయీ! ప్రియమిత్రుఁడా విట్టోరియో!" యనుచు వచ్చిన మిత్రుడొకడాతనిని పలుకరించి, "త్వదీయాననమవనతమైన కారణంబెయ్యది సోదరా? ఇంతవరకునూ యారంభమవలేదొకొ??" యని అపహాస్యపూరితభాషణంబొనర్చి వెన్నుపై చరచి నిచ్చంబోయెను.

ఆతని వెనుక నెడనే బోయి ముఖనాసికాద్వయమునేకమొనర్చవలెనను కౌతుకమునడగించుకొని తానున్న యెడనే విశ్రమించెను విట్టోరియో.

ఆ మిత్రుని యుత్ప్రాసంబున నొక్క ప్రల్లదమును లేదు. వేకువ తొడరిన కడ నుండీ శక్తికి వెరవక ప్రయత్నము సాగించుచున్ననూ, విధివిలాసంబున నాటంకములు సంభవించుచున్నవి. తన వదనంబవనతంబు గాక మరేమగు?


**************************************

ఎసాల్ట్ ఆన్ షాడో - అను మధుబాబు నవలకు గ్రాంథికీకరణము. మధుబాబు గారికి, పరవస్తు చిన్నయసూరి గారికీ క్షమాపణలతో..

కహానీ - స్క్రిప్టు యండమూరి (టూకీగా) రాస్తే?

***********************************************************

గమనిక: ఈ పోస్టు ముఖ్య ఉద్దేశ్యం వీరేంద్రనాథ్ కు పేరడీ. ఇది కహానీ సినిమా రివ్యూ కాదు.

***********************************************************

ప్రోలోగ్

"మిసెస్ విద్యా బాగ్చీ?" - సన్నగా, స్ఫుటంగా వినిపించింది పక్కనున్న చీకటి సందునుండి.

విద్యాబాగ్చీ అనబడే ఇరవై ఎనిమిదేళ్ళ అమ్మాయి పక్కకు తిరిగి చూసింది.

"మీ ఆయన అర్ణబ్ బాగ్చీ మీకు కావాలా?" పక్కన చీకటి సందునుండి వెలుగులోకి వస్తూ అన్నాడతను. సన్నగా, బలంగా ఉన్నాడతను. ఫుల్ స్లీవ్ షర్టు, కాస్తంత పైకి మడిచి ఉంది. జీన్సు పేంటు.కాస్తంత గడ్డం. అది కాదు ఆమె చూస్తున్నది. అతని కళ్ళు. వేటాడే చిరుతపులి కళ్ళలా ఉన్నాయవి.

"ఎవరు నువ్వు?"

సముద్రపు గాలి చల్లగా వీస్తోంది. దూరంగా దుర్గా దేవి నిమజ్జనం తాలూకు సందోహం వినబడుతోంది.

"తెలుసుకుని ఏం చేస్తారు?" - చిరుతపులి లానే సన్నగా నవ్వేడతను.

మి-ల-న్ దా-మ్జీ - విద్యాబాగ్చీ గొంతు నుంచీ సన్నగా కీచుగా వచ్చింది. ఆమె భయం ఆవేశాన్ని కప్పిపుచ్చలేకపోయింది. "తేగలవా? నా భర్తను తెచ్చివ్వగలవా?" హిస్టీరిక్ గా ముందుకు రాబోయింది.

అప్పుడు కొట్టేడతను. సరీగ్గా ఆమె ఊపిరితిత్తులు అంతమయి కడుపు మొదలయే చోట పిడికిలి బిగించి కంటికి కనిపించనంత వేగంతో. ఆ దెబ్బకు ఆ అమ్మాయి మూడడుగులు వెనక్కి వెళ్ళి కూర్చుండి పోయింది. బాధతో అంగలార్చుకుపోతున్నందున ఆమె ముఖంలో భావాలు కనిపించడం లేదు.

అతడు తాపీగా లేచాడు. నింపాదిగా జేబు నుండి పిస్టల్ తీసి గుళ్ళు లోడ్ చేశాడు. లేడి ఎక్కడికీ తప్పించుకుపోలేదని తెలిసిన తర్వాత పులి ఎలా తనని సమీపిస్తుందో అలా నెమ్మదిగా ఆమెను సమీపించేడు. ఆమె నుదుటికి పిస్టల్ సరీగ్గా పది అంగుళాల దూరంలో గురిపెట్టేడు.

అయిపోయింది. అన్నేళ్ళుగా తను పడిన తపన మొత్తం మరో క్షణంలో ముగిసిపోబోతూంది.  ఆమె తలపైకెత్తింది. తన ముఖం భావగర్భితంగా ఉంది. చావును ఆహ్వానిస్తున్నట్టుగా కళ్ళు మూసుకుంది. దూరంగా "దుర్గా మా కీ జై" అని భక్తుల నినాదాలు వినిపిస్తున్నాయి.

...

...

దుర్గాదేవి నిమజ్జనం లాగానే ప్రతీ కథా ఎక్కడో ఒక చోట అంతమవుతుంది.

***********************************************************

ప్రోలోగ్ కి ప్రోలోగ్

మే 25,2008.

కలకత్తా మెట్రో రైలు యథావిధిగా ప్రయాణికులని మోసుకుంటూ హడావిడిగా వెళుతూంది. క్రిక్కిరిసిన కంపార్టు మెంటు అది. స్త్రీలే ఎక్కువశాతం. రైలు వెళ్ళే ఆ రూట్లో కూలినాలి చేసుకునే స్త్రీలే ఎక్కువగా కాబట్టి అందులో ఆశ్చర్యమేం లేదు.

ఒకావిడ తనబిడ్డను సముదాయించలేక అవస్థపడుతూంది. "అలా ఏడిపించకపోతే పాలు  తాపించరాదా?" మందలిస్తున్నట్టుగా అంది పక్కనున్న ముసలావిడ. బిడ్డనెత్తుకున్నావిడ పక్కకు తిరిగి ఏదో చెప్పింది. రైలు శబ్దంలో ఆమె మాటలు ఎవరికీ వినబడలేదు. కాసేపటి తర్వాత ఆమె తన బిడ్డతో దిగిపోతుండగా, వెనుకనున్న ముసలావిడ పిలిచింది. "ఏవమ్మో నీ సంచీ" - సంచీలో పాలసీసా, అందులో పాలు. ఆ యువతి హడావుడిగా దిగిపోయింది. రైలు బయలు దేరుతుండగా ముసలావిడ పాలపీక తెరిచింది.

అదే ఆమె చేసిన తప్పు.

ఏం జరిగిందో తెలీదు. కొన్ని క్షణాల తర్వాత ఆ కంపార్టుమెంటులో అందరూ నిర్జీవంగా పడి ఉన్నారు. ఇదంతా తెలియని రైలు పట్టాలమీద ప్రయాణిస్తూ ఉంది.

రైలునుండీ ఆమె దిగుతున్నప్పుడు ఆమె పక్కన ఒకతను దిగేడు.

అతని కళ్ళు - అచ్చంగా చిరుతపులి కళ్ళల్లా ఉన్నాయి.

***********************************************************

ఆరంభం

ప్రతీ కథా ఎక్కడో ఒకచోట మొదలవాలి. కాల్పనిక కథను నిజమైన కేరక్టర్ తో మొదలు పెట్టడం మంచిది. ఈ కథకు సంబంధించి ఆ కేరక్టర్ పేరు సాత్యకి.

సాత్యకి - చిన్నవయసులోనే డిపార్టుమెంటులోకి అడుగుపెట్టాడు కాబట్టి అధికార దర్పం కానీ, హోదా కానీ అలవడలేదు. చురుకైన కళ్ళు, ఎప్పుడు చిరునవ్వుతూ ఉండే సన్నని పెదాలు, వాటిని కప్పి వేస్తూ సన్నగా, వత్తుగా అందమైన మీసాలు.

అతడు భాషాపరశేషభోగి కాడు కానీ మకరాంకశశాంకమనోజ్ఞమూర్తి. ఇక మిగిలిన విశేషణాలు కథకు సంబంధించి అనవసరం. వరూధినికి మీసాల పట్టింపు లేకపోతే ప్రవరుడికి బదులు ఇతడికే ప్రాంచద్భూషణబాహుమూల రుచి చూపించి ఉండేది. వసుచరిత్రకారుడు ఈతణ్ణి చూసి ఉంటే అనవసరంగా ముక్కు గురించి అంత అందమైన పద్యం అనవసరంగా ఎందుకు వ్రాశానా అనుకుని ఉండేవాడు.

ప్రస్తుతం పోలీసు సాత్యకి ఆ కంప్యూటర్ తో కుస్తీ పడుతున్నాడు. కాళీఘాట్ పోలీస్ స్టేషన్ దేశంలోని అన్ని పోలీసు స్టేషన్ల లానే అస్తవ్యస్తంగా ఉంది.

"ఎక్స్ క్యూజ్ మీ"

యస్ మేడం - ఎనిమిది నెల గర్భవతి పోలీస్ స్టేషన్ లో అడుగు పెట్టడం ఎన్నడూ చూడని ఎస్సై కాస్త కంగారుగా ఆమెను కూర్చోమన్నట్టు సైగ చేస్తూ అన్నాడు.

"మీరు?"

"నా పేరు విద్యా బాగ్చీ. నేను లండన్ నుండి వస్తున్నాను. మా ఆయన అర్ణబ్ బాగ్చీ రెండేళ్ళుగా కనిపించడం లేదు."

లండన్ - అనగానే ఎస్సై ముఖంలో తెచ్చిపెట్టుకున్న వినమ్రత కనిపించింది. బ్రిటిష్ వాళ్ళు భారతదేశాన్ని వదిలినా వాళ్ళ దేశంపట్లా, వాళ్ళ నగరం పట్లా వినమ్రతను ఇంకా తీసికెళ్ళినట్టు లేదు.

"చాయ్ తాగుతారా?"

"వద్దు" - మొహమాటంతో అందావిడ.

ఇప్పుడు చెప్పండి - "మీ పేరు", "మీ ఆయన పేరు", "ఆయన వివరాలు" - ఎస్సై తనే స్వయంగా రాసుకోసాగాడు. పక్కనున్న సాత్యకి కంప్యూటర్లో చూపిస్తున్న సిస్టమ్ ఎర్రర్ ను - ఓస్ ఇదెంత అన్నట్టు చూస్తున్నాడు.  తాము ఒక భయంకరమైన వలయంలో ఇరుక్కుపోతామని ఆ క్షణాన వాళ్ళిద్దరికీ తెలియదు.

వివరాలు ముగించి లేచింది విద్య. పక్కనున్న సిస్టమ్ ను చూసి, "నేను సహాయం చేయనా" అని అడిగింది. చొరవగా వెళ్ళి ఒక్క క్షణంలో సరిచేసింది. "చిన్న మెమరీ ప్రాబ్లెం అంతే" - అని సాత్యకిని చూసి నవ్వింది.

ఆమె బయటకు రాగానే ఎస్సై ఆమెను జీపులో దింపిరమ్మని సాత్యకికి చెప్పాడు.

కథ మొదలయింది.

***********************************************************

"పెళ్ళయి కొంతకాలం కాపురం చేసి పెళ్ళానికి కడుపు రాగానే ఎలా వదిలించుకున్నాడో చూశావా? నేను ముప్ఫై యేళ్ళ నుండి ప్రయత్నిస్తూన్నాను. కుదరడమే లేదు" - పక్కనున్న పోలీసతనితో చెబుతున్నాడు ఎస్సై. ఉద్యోగం తాలూకు ఫ్రస్ట్రేషన్ ను సంసారంపై చూపించే సగటు సుబ్బారావు మనస్తత్వానికి ప్రతీక ఆ ఎస్సై. ప్రస్తుతం విద్యాబాగ్చీ అనబడే ఆ లండన్ అమ్మాయిని వదిలించుకుందామన్నా వదిలించుకోలేకపోవడం వల్ల వచ్చిన చికాకును తన తోటి పోలీసుతో పంచుకుంటునే ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు.

ఆ పోలీసులు చేయలేని పని విద్యాబాగ్చీ తనంతట తను చేసుకు పోతూంది. అప్పటికే ఆమె తన భర్త బస చేసిన హోటల్లో రూము తీసుకుంది. అతను పని చేసిన అసైన్ మెంట్ కు సంబంధించిన సంస్థ కార్యాలయానికి వెళ్ళి ఆ కంపెనీ తాలూకు మానవవనరుల అధికారిణి తో మాట్లాడి వచ్చింది. తన భర్త ఆనవాళ్ళు దొరకలేదు కానీ అతణ్ణి పోలిన మిలన్ దామ్జీ అనే ఒకతను అదే సంస్థలో పని చేస్తున్నట్టు, అతని ఆనవాళ్ళు పాత ఆఫీసు ఫైళ్ళల్లో దొరకవచ్చన్న సమాచారం సేకరించింది.

విద్యాబాగ్చీ చేస్తున్న ఈ ప్రయత్నంలో ఆమెకు సహాయపడుతున్నది సాత్యకి.

***********************************************************

ఒక సాధారణ ఎల్ ఐసీ ఏజెంటు అతను. వలయాలు గా ఉన్న కళ్ళజోడు, కాస్తంత పొట్ట, మెడపై సంచీ, ఒక చిన్న సెల్ ఫోను, ముడతలు పడ్డ ముఖం, బీదనవ్వు అతని ఆభరణాలు. రోజూ లాగే అతని ఆఫీసరు తిడుతున్నాడు. ఆఫీసరు తిట్లను తప్పించుకుందుకు ఫోనులో మాట్లాడుతున్నట్టు ఎవరితోనో ఫోనులో మాట్లాడుతున్నాడు అతను. మరి కాసేపటికి తన స్కూటర్ లో క్లయింటు దగ్గరికి బయలుదేరేడు.

లిఫ్టు లో ఒక నడివయసు స్త్రీ పైకెళుతూంది. ఆమెయే ఈతని క్లయింటు. లిఫ్టు ఆగగానే తలుపులు తెరుచుకున్నాయి. ఏం జరుగుతూంది తెలిసేలోపల ఆమె నుదుటిన కాల్చేడు. మరో బుల్లెట్టు ఛాతీలోకి దూసుకు వెళ్ళింది. తాపీగా బయటకు వచ్చేసేడు.

ఒక క్లయింటు పని అయిపోయింది. మరో ఇద్దరు అంతే. ఆ ఇద్దరు - ఒక డాక్టరు, మరో అమ్మాయి. ఆ అమ్మాయి ఫోటో సెల్ ఫోను లో అమాయకంగా నవ్వుతూంది. ఆ అమ్మాయి పేరు వి-ద్యా-బా-గ్చీ.

జాగ్రత్తగా గమనిస్తే అతని బీదనవ్వు వెనుక నిర్లిప్తతతో కూడిన క్రూరత్వం కనబడుతూంది.

***********************************************************

సీబీఐ ఆఫీసు, న్యూఢిల్లీ.

సీనియర్ ఆఫీసర్ ఖాన్ చూడ్డానికి సాధారణంగా ఉంటాడు. అతనికి ఎథిక్స్ తెలియవని, మాట్లాడ్డం రాదని, ఈ ఉద్యోగానికి అతను పనికి రాడని ఆఫీసు వర్గాల్లో కొందరు చెప్పుకుంటూ ఉంటారు. చాలా కొద్ది మందికి మాత్రమే అతడి గురించి తెలుసు.

ఖాన్ సిగరెట్టు వెలిగించాడు. అలానే మీటింగు జరుగుతున్న డైరెక్టర్ గదిలోకి సూటిగా వెళ్ళేడు. మిలన్ దామ్జీ కోసం లండన్ నుంచి వచ్చిన ఒకావిడ వెతుకుతూందన్న వార్త చెప్పదం కోసం. సీబీఐ డైరెక్టర్ ముఖంలో తొట్రుపాటు స్పష్టంగా కనిపించింది. ఆ తొట్రుపాటుకు కారణం ఆ వార్తో, లేక ఖానో సరిగ్గా తెలీదు. ఆ తర్వాత రోజు సరీగ్గా పొద్దున పది గంటలకు ఖాన్ కాళీఘాట్ పోలీస్ స్టేషన్ లో ఉన్నాడు.

***********************************************************

"నాకు ఈ పోలీస్ స్టేషన్ మరో రెండు నిముషాల్లో ఖాళీగా కావాలి"

ఆ కంఠంలో కనిపిస్తున్న అధికారానికి ఎస్సై బిత్తరపోయేడు. ఈ మధ్య పోలీసు స్టేషన్ లో ఇటువంటి వాళ్ళ తాకిడి ఎక్కువవుతూంది. "ఎవడుబే నువ్వు?" - తెచ్చిపెట్టుకున్న పోలీసు దర్పంతో అడగబోయేడు.

"అబే, ఖాన్" - ఒక బూతు మాటకు తన హోదాను జోడించి చెప్పేడు ఖాన్. మరో రెండు నిముషాల తర్వాత పోలీస్ స్టేషన్ ఖాళీ అయింది.

అక్కడికి అదే సమయంలో విద్యాబాగ్చీ వచ్చింది. ఆమెకు ఖాన్ ఎదురయ్యేడు. సిగరెట్టు పొగ ఆమెపై వదులుతూ కటువుగా చెప్పేడు. "మిలన్ దామ్జీ లేడు. సెమెక్ ఆఫీసులో రెండు వేల మంది ఉద్యోగులున్నారు. వాళ్ళల్లో మిలన్ దామ్జీ అనేవాడు లేడు. మీరు మీ అన్వేషణ మానేసి లండన్ కు తిరిగి వెళ్ళడం మంచిది"

సరీగ్గా ఇక్కడే ఖాన్ ఆ అమ్మాయిని తక్కువగా అంచనా వేసేడు.

***********************************************************

విద్యాబాగ్చీ సాత్యకి సాయంతో పాత ఆఫీసులో చొరబడి మిలన్ వివరాలు సేకరించింది. దాని సాయంతో అతని అడ్రసు, అతని బ్లడ్ గ్రూపు తదితర వివరాలు అనేకం సేకరించింది. ఈ తీగ సాయంతో సెమెక్ సంస్థలో కుట్రకు మూలకారణమైన వ్యక్తిని కూడా పసిగట్టగలిగింది. ఇటుపక్క సాత్యకి పోలీసు ఇన్ఫార్మర్ సాయంతో మరిన్ని వివరాలు సేకరించేడు.

మధ్యలో ఆమెపై మూడు హత్యాప్రయత్నాలు జరిగేయి. మొదటిది కేవలం భయపెట్టటానికయితే మిగిలిన రెండూ నిజమైనవి. ఆ రెండు హత్యాప్రయత్నాల్లో ఆ హత్యకు ప్రయత్నించిన వాళ్ళే చనిపోయేరు. అందులో రెండవవాడు కేసుకు కీలకమైన రుజువు.

***********************************************************

తన ముఖ్యమైన రుజువు హతుడయ్యాడని విని సీబీఐ ఆఫీసర్ ఖాన్ కట్రాట అయ్యేడు. కోలగా, క్రూరంగా ఉన్న అతని ముఖంపై కుడివైపు దవడకండరం బిగుసుకుని ఉంది.

చివరిగా మిగిలింది మరొక్కరు అంతే. అతను ఈ కేసుకు మూల సూత్రధారి. అతణ్ణెలా కనుక్కోవాలి. ఖాన్ కు దిగిరాక తప్పలేదు. తన జీవితంలో మొట్టమొదటి సారి విద్యా బాగ్చీ ని అర్థించేడు.

ఖాన్ అంచనా తప్పు కాలేదు. కేసు కొలిక్కి వచ్చేసింది. అయితే చివర్న క్రిమినల్ ను పట్టుకో బోయే ముందు ఒక చిన్న రివెంజ్ తీసుకోదల్చుకున్నాడు. ఆ రివెంజ్ తాలూకు విలువ విద్యా బాగ్చీ ప్రాణం. అందుకు ఏమీ చేయనవసరం లేదు. ఆమెను తన మానాన తనను వదిలేస్తే చాలు. సాత్యకిని మాత్రం దూరంగా పెట్టాలి.

***********************************************************

సాత్యకి -

ఒక వ్యక్తిలో తనకు నచ్చిన గుణం కనబడితే అది ఆరాధనకు దారి తీస్తుంది. సాత్యకికి ఆమె పట్ల ఉన్నది తనకు ఉన్న ఫీలింగు ప్రేమ కాదని తెలుసు. అయితే ఆ ఇది ఏదో అర్థం కావడం లేదని కూడా తెలుసు. కొన్ని కొన్ని ఫీలింగ్స్ కి లాజిక్ అవసరం లేదు. అతని భావం విద్యకు కూడా తెలుసు. అయితే ఈ కథ ముగింపు గురించి విద్యాబాగ్చీ కి తెలిసినంత స్ఫుటంగా సాత్యకికి తెలియదు. సాత్యకికి విద్య పట్ల స్నేహభావమే మిగిలింది. అతడు ప్రవరుడిలానే స్వచ్ఛంగా మిగిలేడు. ఆమె ప్రాణాలను కాపాడగలిగేడు. అలా ఆమెకు సహాయపడిన తృప్తి అతని మీసాల వెనుక చిరునవ్వులో గర్వంగా ఒదిగింది.

అతడి వైపు నుంచీ చెప్పడానికి ఇక ఏమీ లేదు.

***********************************************************

ఎపిలాగ్

"ఎవరు నువ్వు?"

సముద్రపు గాలి చల్లగా వీస్తోంది. దూరంగా దుర్గా దేవి నిమజ్జనం తాలూకు సందోహం వినబడుతోంది.

"తెలుసుకుని ఏం చేస్తారు?"

"తేగలవా? నా భర్తను తెచ్చివ్వగలవా?"

అప్పుడు కొట్టేడతను. సరీగ్గా ఆమె ఊపిరితిత్తులు అంతమయి కడుపు మొదలయే చోట పిడికిలి బిగించి కంటికి కనిపించనంత వేగంతో.

అతడు తాపీగా లేచాడు. నింపాదిగా జేబు నుండి పిస్టల్ తీసి గుళ్ళు లోడ్ చేశాడు. లేడి ఎక్కడికీ తప్పించుకుపోలేదని తెలిసిన తర్వాత పులి ఎలా తనని సమీపిస్తుందో అలా నెమ్మదిగా ఆమెను సమీపించేడు. ఆమె నుదుటికి పిస్టల్ సరీగ్గా పది అంగుళాల దూరంలో గురిపెట్టేడు.

అయిపోయింది. అన్నేళ్ళుగా తను పడిన తపన మొత్తం మరో క్షణంలో ముగిసిపోబోతూంది.  అతని వేళ్ళు తుపాకీ ట్రిగ్గర్ దగ్గరగా వచ్చేయి.

సరీగ్గా అప్పుడు అతను ఊహించని సంఘటన ఎదురయ్యింది. అతడెంతగా విస్మయానికి గురయ్యాడంటే  దాదాపు పాతికక్షణాలు అతడికి ఏమీ అర్థం కాలేదు. ఆ సమయం చాలు....

...

...

దుర్గాదేవి నిమజ్జనం దుష్టసంహారానికి, కాల్పనిక కథకు, దాని ముగింపుకూ, ఆ కథవెనుక స్ఫూర్తికీ  కూడా చిహ్నమే.

***********************************************************

మత్తేభ ఘీంకారము

సిరికిం జెప్పడు;శంఖ చక్ర యుగముంజేదోయి సంధింపడే
పరివారంబును జీరడభ్రగపతింబన్నింపడాకర్ణికాం
తర ధమ్మిల్లము జక్కనొత్తడు వివాదప్రోత్థితశ్రీకుచో
పరిచేలాంచలమైన వీడడు గజప్రాణావనోత్సా హియై.

ఆ పద్యం చదివి వెనకటికి శ్రీనాథుడు పోతనతో అలా ఎలా వస్తాడు? అసంబద్ధం అని లాజించితే, పోతన ఓ రాయిని పెరటి బావిలోకి విసిరి శ్రీనాథునితో, "అయ్యా! మీ అబ్బాయి బావిలో పడ్డాడు" అని చెప్పి, తను పరిగెత్తితే, "ఇదుగో ఇలానే శ్రీవారు కూడా వెళ్ళారండి!" అని జవాబిచ్చాడట.

ఇప్పటి ఐదవతరం హైటెక్ కూలీలకు మాత్రం బాసురుడు పిలిస్తే ఆఫీసుకు పరిగెట్టటం అలవాటే.అలాంటి ఓ మందభాగ్యుని ఉదంతం ఈ పేరడీ.

సతికిం జెప్పడు; పెన్ను పర్సుయుగమున్ షర్టందు సంధింపడే
గతిఁ తిండిన్ తిననేరడద్దముఁ వెసన్ కాంక్షింప డాకర్ణికా
వృత ధమ్మిల్లముఁ జక్కనొత్తడు సుసంప్రీతిన్ విహారాదులన్
మతిఁ గోరండల చేరి బాసురవరున్ మానావనోత్సాహియై

తెరవెనుక:

నాకు మత్తేభం ఎలా వ్రాయాలో తెలియడం లేదు. జాలంలో మత్తేభం అని వెతికితే "సిరికిం జెప్పడు" అని వస్తూంది. నేను మత్తేభం నేర్చుకునే వరకు ఇలాంటి దారుణమైన ఆలోచనలు ఆగకపోవచ్చు. పోతన మీద ఇదివరకే ఒకాయన కలం చేసుకున్నారు. ఇక్కడ చదవండి.

ఆకర్ణికాంతర ధమ్మిల్లము 
శ్రీకుచో పరిచేలాంచలము - వీటి అర్థాలు తెలపవలసిందని కోరుతున్నాను.

బన్ జాయ్ (షాడో స్పై అడ్వెంచర్)

"వేళకు వస్తానన్న పెద్దమనిషి గంటైనా సిస్టం దగ్గర నుండీ లేవకపోతే కోపం వస్తుందా రాదా నువ్వే చెప్పు" కాకా అంగడి యజమానిని అడిగేడు గంగారాం. టూ టవును లో ఓ సినిమాహాలు వద్ద ఉన్న కాకా టిఫిన్ సెంటర్లో గంటన్నర నుండీ వెయిట్ చేస్తున్నాడతను. ఓ వారం రోజులుగా తల హూనమయేట్టు ప్రాజెక్టుపని చేసి, శుక్రవారం సాయంత్రం డెలివరీ చేసివస్తున్నాడు. డేమేజరుకు రిపోర్ట్ ఇచ్చేసి ఇదుగో ఇప్పుడే వచ్చేస్తానని, ఈవెనింగ్ షో కు తనకూ టికెట్లు తీసుంచమని చెప్పాడు ప్రాజెక్టు లీడరు షాడో తనకు.

ఏమీ సమాధానం చెప్పలేదు కాకా. అప్పటికే రెండు ప్లేట్ల పూరీకూర్మా, ఓ మూడు చాయ్ లు లాగించిన కస్టమరునెలా వదులుకుంటాడు?

"మరో చాయ్ తెప్పించమంటారా?" రాగయుక్తంగా అడిగాడు టీబంకు యజమాని.అడగడమే కాదు, పొగలు వెలువరిస్తున్న స్పెషల్ అల్లం టీని తనే స్వయంగా తీసుకొచ్చి గంగారాంకందించాడు.

ఆ టీతో బాటు బరో బన్నును లాగించి, త్రేనుస్తూ లేచాడు గంగారాం. బిల్లుకు మరో రెండునోట్లను కలిపి టీ బంకు యజమానికి అందించాడు. ముఖమంతా నవ్వులమయం అయిపోతుండగా, భక్తితో అందుకున్నాడు టీబంకు కాకా.

అలా చల్లగాలికి మరికాసేపు తిరిగి చీకట్లో ఓ మూల సందులో లఘుశంక తీర్చుకోవడం కోసం వెళ్ళాడు.

"అగ్గిపెట్టుందా బ్రదర్?" రెండు గొలుసులు ఒకదాన్నొకటి రాచుకుంటున్నట్టున ఓ గొంతు పక్కన వినబడింది గంగారాంకు. ఉలికిపాటును నేర్పుగా కప్పిపుచ్చుకుంటూ పక్కకు చూశాడు. ఎవరికోసమో వెయిట్ చేస్తున్నట్టు నిలబడి ఉన్నాడో ధృఢకాయుడు అక్కడ.

"లేదు" అంటూ పక్కకు జరిగి మెయిన్ రోడ్డుకు వెళ్ళబోయాడు.

"ఎక్కడికి బే?" అంటూ రఫ్ గా భుజం చరుస్తూ ముందుకు వచ్చారు మరో ఇద్దరు ధృఢకాయులు పక్కనుంచి.

లాగిపెట్టి వాళ్ళ ముఖం మీద చరిచి రోడ్డువైపు పరిగెత్తాడు గంగారాం. ఓ నాలుగడుగులు వేయగానే అతణ్ణి మరో నలుగురు ధృఢకాయులు కమ్ముకున్నారు. లాగిపెట్టి భుజం మీద తన్నాడు అందులో ఒకడు, గంగారాం ను.

అంతటితో సహనం నశించింది గంగారాంకు.

"ఈ గంగారాం మీదే చెయ్యి వేస్తార్రా, అమ్మా కలకత్తా కాళీ వీళ్ళందరినీ ఐదు నిముషాల్లో పడగొడితే నీకో వేటపుంజు బలి గ్యారంటీ" అంటూ వాళ్ళ మధ్య తిరుగుతూ, దొరికిన వాణ్ణి దొరికినట్టు విరగదీయడం ఆరంభించాడు. "ఫట్ ఫట్" మంటూ వినవస్తున్నాయి ధ్వనులు. సరిగ్గా ఐదు నిముషాల్లో గుంపును విరగదీసి పక్కకు వచ్చాడు. అప్పుడు సరిగ్గా, తల మీద బాణాకర్రతో దెబ్బ పడింది. వెనక్కి తిరిగి చూసే లోపల మరో దెబ్బపడింది. వెచ్చటి రక్తం బుగ్గలమీదుగా జాలువారింది. కళ్ళముందు నల్లటి పరదాలు క్రియేట్ అవుతుండగా, అలాగే వెనక్కి విరుచుకుపడిపోయేడు.

********

పిశాచం లాంటి ఆకారమొకటి తన గొంతు నులుముతున్నట్టు దారుణమైన కలగన్నాడు షాడో. శుక్రవారం సాయంత్రం ప్రాజెక్టు డెలివరీ ఇవ్వగానే, డేమేజరుకు చెప్పి తనూ బయల్దేరాలనుకున్నాడు. అంత తొందరగా ఇంటికి పంపుతే డామేజరెలా అవుతాడు?

"క్లయింటు వద్ద నుండీ సేనిటీ రిపోర్టు అందగానే వెళ్ళు" అంటూ వెకిలినవ్వులు చిందిస్తూ తనను అక్కడే నిలిపేశాడు డేమేజరు. దాంతో రాత్రంతా అక్కడే కుర్చీలో కూర్చుని కునికిపాట్లు పడ్డాడు తను. మాగన్నుగా నిద్రపట్టగానే కలగన్నాడు.

వాచీ శనివారం పొద్దున తొమ్మిది అని చూపిస్తోంది. విసుగ్గా లేచికూర్చుని బాత్ రూం వైపు అడుగులేశాడు. ముఖం కడుక్కుని, చాయ్ కలుపుకుని తన సీటు వద్దకు వచ్చి డేమేజరు కోసం ఎదురుచూడనారంభించాడు. ఓ గంటకు షాడో ఎదురుచూపులు ఫలించాయి.

డేమేజరు రాగానే, "ఇంతవరకూ ఏ సమస్యా లేదని", ఇక ఇంటికి వెళతానని అడిగాడు షాడో.

"ఇంకా పని ఉంది బే. రిపోర్టు పూర్తిగా వచ్చే వరకు ఇక్కడే ఉండు" క్రూరంగా నవ్వుతూ చెప్పాడు డేమేజరు.

"ఒక్క మూడు గంటలు సమయమివ్వండి. డెవలపర్ గంగారాం ఏమయ్యాడో, ఎక్కడున్నాడో చూసొస్తాను" వదలకుండా ప్రాధేయపడ్డాడు షాడో.

షాడో మాటలు వినబడనట్టు నటిస్తూ తన కేబిన్ వైపు అడుగు వేయబోతున్నాడు డేమేజరు. అంతటితో షాడో సహనం నశించింది. కంఠం నుండీ దారుణమైన కుంగ్ ఫూ షౌట్ వెలువరిస్తూ, ఫెడీ మని తన్నాడు డేమేజరు గుండెల మీద.

మామూలు వ్యక్తి అయితే ఓ పదడుగులు వెనక్కి విరుచుకు పడి ఉండేవాడు ఆ దెబ్బకు. డేమేజరు మాత్రం ఓ రెండడుగులు వెనక్కి వేసి నిలద్రొక్కుకున్నాడు. విచిత్రంగా నవ్వుతూ "నీ పై అధికారిని గౌరవించమని హెచ్చార్ వారు చెప్పిన నీతి సందేశాన్ని పెడచెవిన బెట్టావు. సాఫ్ట్ వేర్ పీఠం నియమాలను ఉల్లంఘించినందుకు నీకు తగిన శాస్తి చేస్తాను" అంటూ కంటికి కనిపించనంతవేగంతో చేయిని విసిరాడు షాడోమీదకు. రెండు చేతులూ అడ్డు పెట్టి ఆ దెబ్బ కాచుకున్నాడు షాడో. అయినప్పటికీ భుజానికి తగలనే తగిలింది. భుజం విరిగిపోయినట్టుగా ఫీలవుతూ పక్కకు జంప్ చేశాడు.

అవధులు మించిన ఆగ్రహంతో ముందుకు వచ్చాడు డేమేజర్. ముందుకు జరిగి ఫ్రంట్ కిక్ వెలువరించ బోయాడు. అక్కడే పాదం మెలికపడింది. డెస్క్ టాప్ ఎల్ సీడీమీద పడి తల బద్దలు కొట్టుకోకముందే పక్కకు లాగేశాడతణ్ణి షాడో. అతి ప్రయత్నం మీద భుజం మీద ఎత్తుకుని సోఫాలో కుదేశాడు.

డేమేజరు తిరిగి లేవకముందే వెనక్కి తిరిగి జంప్ చేసి మూడే మూడంగల్లో అక్కడ నుండీ అదృశ్యమయాడు.

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


చటుక్కున మెలకువ వచ్చింది. పక్కనే బంజాయ్ - షాడో నవల సగం చదివినట్టి సగానికి మూసి ఉంది. పన్నెండింటికి ఆఫీసునుండీ వచ్చి పడుకుంటే రెండుకు నిద్రపట్టింది. ఇప్పుడు నాలుగ్గంటలయ్యింది. కాసిన్ని మంచినీళ్ళు తాగి మళ్ళీ ముసుగుతన్నాను.

మిరపకాయ పేరడీ

ఎద్దాని సంబంధ మెలమి గల్గిన మాత్ర
కూరలెల్లను మంచి గుణము గనునో
కొత్తిమీరను నూరుకొని తిన్న నెయ్యది
కంచెడన్నము తినగలుగ జేయు
ఎద్దాని శిశుజాల మెఱుగక చేబట్టి
కనులు నల్పిగ మంట గలుగ జేయు
ఎద్ది తా క్రమముగ నెదిగి పంపిన మీద
జోటి కెమ్మోవితో సాటి యగునో

నూరి దేనిని పుల్లనై మీరు మెంతి
పెరుగులో గూర్ప స్వర్గము నెరుగజేయు
నరులకెల్లను నా పచ్చి మిరపకాయ
మహితభక్తిని నేను నమస్కరింతు!

తిరుపతి వేంకటకవులు పచ్చిమిరపపై చెప్పిన పద్యమట ఇది. ఈ పద్యం చదవగానే మరో భారతపద్యం స్ఫురించింది. ఇక్కడ వ్యాఖ్యానం చదివి, ఇక్కడ ఆ పద్యం విని రండి. ఈ పద్యం ఆ పద్యానికి పేరడీయా అన్న అనుమానమొచ్చింది. ఓ సారి పాడి చూసుకున్నాను. ఎత్తుగీతి కొంచెం అలానే ఉంది, అయితే తేటగీతి మాత్రం కుదరలేదు.

పై పద్యం నా గొంతులో.

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

(గత పది రోజులుగా నా ఆరోగ్యం బావోలేదు. అందుకనే గొంతు సరిగ్గాలేదు. దయచేసి భరించగలరు.)

ఆంగ్ల చిత్రం - యండమూరి స్టైలు కథనం

బ్రూస్ విల్లిస్ మామూలుగా ప్రతీ రోజు లాగే తన FBI ఆఫీసుకు బయల్దేరేడు. ఏదో జరుగబోతోందని మనసు చెబుతోంది. ఆ ఫీలింగ్ కు అర్థం లేదు. అప్రమేయము, అనిరతము కాని ఓ అనిమిష భావన అతణ్ణి ఊపేస్తోంది.

సాయంత్రం డ్యూటీ ముగించుకుని ఇంటికి బయల్దేరబోయే ముందు అతడికి ఫోన్ వచ్చింది, ఓ వ్యక్తి కాల్పులలో మరణించినట్టుగా. బయల్దేరేడు. ఆ సంఘటన తన జీవితాన్నే మార్చేస్తుందని అతడికప్పుడు తెలీదు. హత్యాస్థలాన్ని చేరుకునేప్పటికి అరగంట పట్టింది. దాదాపు పది అడుగుల దూరం నుంచీ 0.5 mm కాలిబర్ పిస్టల్ తో కాల్చారెవరో. హంతకుని వెన్నెముక గుండా, గుండెలనుంచి తూటాలు దూసుకుపోయినట్టు కనబడుతూంది. కాస్తంత దూరంగా హతుడి వాలెట్. అది కాదు అతడు చూస్తున్నది. హంతకుని కడుపునుంచీ బయటకు వచ్చిన తీగలు, చిప్ లు. అవీ, అక్కడ నిలిచిపోయిందతని చూపు. చనిపోయిన వ్యక్తి ఓ సరోగేట్.

సరోగేట్.

ఈ పదానికి అర్థం తెలియాలంటే సరీగ్గా నలభై సంవత్సరాల క్రితానికి వెళ్ళాలి.

*************************************************

21వ శతాబ్దం ప్రథమార్థంలో ఇంటర్నెట్ కనిపెట్టబడింది. దాంతో కంప్యూటర్ ల వాడకం ఊపందుకుంది. ఈ పరిస్థితిని మార్కెట్ లో ఉన్న అనేక కంప్యూటర్ తయారుదారీ సంస్థలు సొమ్ము చేసుకున్నాయి. అప్పట్లో అమెరికాలో దాదాపు ప్రతి వ్యక్తికీ ఓ ల్యాప్ టాప్ ఉన్నట్లు ఓ అంచనా. ఇటుపక్క జపాన్ లో రోబోల వాడకం ల్యాప్ టాప్ లంత కాకపోయినా నెమ్మదిగా, స్ఫుటంగా ఎక్కువవుతూ వస్తూంది. ఇక్కడో విషయం చెప్పాలి.

మనిషి (యజమాని) చెప్పే సూచనలను అర్థం చేసుకుని, తనలో నిక్షిప్తం అయి ఉన్న ప్రోగ్రామ్ ద్వారా ఆ సూచనలకు అనుగుణంగా స్పందించటమే రోబోల పని. ఆ ప్రోగ్రామ్ కు ఆర్టీఫిషియల్ ఇంటెలిజెన్స్ అని పేరు.

కంప్యూటర్ ల సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని రోబోలకు అనుసంధానించి, మనిషికి ప్రత్యామ్నాయంగా రోబోలను వాడవచ్చుననే ఆలోచన చేసిన వాడు మిస్టర్ వి. అతడి పూర్తీ పేరు ఎవరికీ తెలియదు. ఎక్కడి నుంచి వచ్చాడో ఆనవాళ్ళు లేవు. ఓ ప్రభంజనంలా దూసుకొచ్చేడు. ఓ కొత్త ఆలోచనా విధానాన్ని రూపొందించేడు.

అతడి ఆలోచన ప్రకారం, మనిషి ఇంట్లో విశ్రాంతి తీసుకుంటూ ఉంటాడు. అతడి తలకు బిగించిన వైర్ల ద్వారా మెదడులోని ఆలోచనలు ఓ కంప్యూటరుకు చేరతాయి. ఆ ఆలోచనలు సూచనలుగా మార్చబడి, రోబోలో అమర్చబడిన చిప్ కు చేరతాయి.

అంతే.

మనిషికి మారుగా మరో మరమనిషి తయారు. ఈ ఆలోచనను మార్కెట్ చేయడానికి వికలాంగులను, వృద్ధులను ఎంచుకోవడంలోనే అతడి తెలివితేటలు కనబడతాయి. "మీరు వికలాంగులా? మీరూ మామూలు మనుషుల్లా సాధారణ జీవితం గడపాలనుకుంటున్నారా? అయితే వాడండి, మీ కోసం, మా ద్వారా తయారు చేయబడిన సరోగేట్. మీరు కోరుకున్న కొత్త జీవితం కోసం" - ఇదీ అతడి స్లోగన్.

ఈ స్లోగన్ ఎంత పాపులర్ అయిందంటే, ఆ తర్వాత ఐదేళ్ళలో అమెరికాలో ఉన్న వృద్ధులలో దాదాపు 80 శాతం మంది సరోగేట్ లను కుదుర్చుకున్నారు. ఆ తర్వాత ఈ ఆలోచనను మామూలు వ్యక్తులకూ అన్వయింపజేసేడు. సాధారణ వ్యక్తులు సరోగేట్ లను పెంచుకున్నారు (ఈ పదం కరెక్టేనా?). సమాజంలో ఎవరు సరోగేట్, ఎవరు అసలు మనిషో తెలియని స్థితికి వచ్చింది.

కొందరు కొన్ని రంగాల్లో మాత్రమే అభ్యున్నతి సాధించగలుగుతారు. సాంకేతిక పరంగానూ, మార్కెట్ పరంగానూ అసాధారణ తెలివితేటలున్న వాడు మిస్టర్ వి.సరోగేట్ టెక్నాలజీ మొదట పేటెంట్ చేసి, అభివృద్ధి చేయడం అతడి తెలివితేటలకు పరాకాష్ట.

అతడి పేరు చెబితే సిలికాన్ వాలీ లో కార్పోరేట్ సంస్థల యజమానులకు కాళ్ళు చేతులు ఆడవు. అతడితో పోటీ అంటే వ్యాపారానికి శుభం చెప్పటమేనని భావిస్తారు మరికొందరు.

మిస్టర్ వి. అతడి సంస్థ పేరు వీ ఎల్ సీ.

*************************************************

నగరానికి కొన్ని మైళ్ళ దూరంలో ప్రశాంతమైన ప్రదేశంలో కట్టబడిందా ఆశ్రమం. ఆ ఆశ్రమం ఓ మధ్యవయసు నీగ్రోది. ఆ నీగ్రో వూడూ వంటి విద్యలలో ప్రవీణుడు. సమాజంలో సరోగేట్ ల వల్ల సాధారణ జీవితం దెబ్బతింటుందని అతడి ఉద్బోధ. త్వరలోనే ఆ ఉద్బోధకు అనేకమంది ఆకర్షితులయ్యేరు. మిస్టర్ వి, ధనికులకు గాలం వేస్తే, ఈ స్వామీజీ పేదవాళ్ళను గాలం వేసి పట్టేడు.

*************************************************

ఓ సరోగేట్ హత్య చేయబడితే అందువల్ల ఎవరికి ఉపయోగం? ఇక్కడే బ్రూస్ విల్లిస్ సరిగ్గా అంచనా వేసేడు. అతడి అనుమానం స్వామీజీ మీదకు మళ్ళింది. అయితే బ్రూస్ విల్లిస్ కు తెలియనిది ఆ స్వామీజీ బలగం. అక్కడ అతని అంచనా తప్పయింది. ఆశ్రమం తాలూకు వ్యక్తిని పట్టుకునే ప్రయత్నంలో, ప్రాణాలు కోల్పోతాడు బ్రూస్ విల్లిస్.

ఇక్కడ ఇంటిదగ్గర నిజమైన బ్రూస్ విల్లిస్ లేచి కూర్చుంటాడు.

చనిపోయినది బ్రూస్ విల్లిస్ కాదు, అతడి సరోగేట్ మాత్రమే.

*************************************************

అతడికి బ్రతకాలని లేదు, అలాగని చావాలనీ లేదు. దుఃఖానికి అతీతమయిన స్థితి నిస్పృహ. తను ఇన్నాళ్ళు కాపురం చేస్తున్నది ఓ సరోగేట్ భార్యతో అని ఇప్పుడే తెలిసింది. తెలిసి తెలిసి, తనే కదా అనుమతిచ్చాడు.

పక్క గదిలో తన భార్య తాలూకు సరోగేట్ మరికొంతమంది తో డ్రగ్స్ సేవిస్తూంది. గోల ఎక్కువవడంతో అక్కడికెళ్ళేడు. ఇద్దరు సరోగేట్ల సరాగాన్ని తన భార్య ఎన్జాయ్ చేస్తోంది. అతడి దవడ కండరం బిగుసుకుంది. సాచి లెంపకాయ కొట్టబోయేడు. ఏం ప్రయోజనం? నెప్పెట్టేవి తనచేతులేగా? తన ఆవేశాన్నంతా ఎదురుగా ఓ రోబో మీద చూపించి, దాన్ని బద్దలు కొట్టేడు.

ఇటు బ్రూస్ విల్లిస్ నిజమైన భార్య కుర్చీలో పడుకుని ఉంది. ఆమె చెంపమీద ఓ కన్నీటి చుక్క దిగువకు రావాలా వద్దా అన్నట్టుగా దిగులుగా చూస్తోంది.

*************************************************

స్వామీజీ ఆశ్రమం చుట్టూ జాగ్రత్తగా వలపన్నబడింది. కాల్పులు మొదలయ్యాయి. ఆ కాల్పుల్లో స్వామీజీ మరణించేడు. ఆ స్వామీజీ శవం దగ్గరకు వెళ్ళిన బ్రూస్ విల్లిస్ కు ఊపిరి స్థంభించింది. అక్కడ రక్తపు మడుగులో ఉన్నది స్వామీజీ తాలూకు స-రో-గే-ట్.

సరోగేట్ మరణిస్తే, నిజమైన వ్యక్తి ఎవరు? పెద్దగా కష్టపడకుండానే బ్రూస్ విల్లిస్ కు సమాధానం దొరికింది.

ఆ వ్యక్తి - సరోగసీ ప్రోగ్రామ్ కు రూపకర్త అయిన మిస్టర్ వి.

*************************************************

సినిమా చివర్లో బ్రూస్ విల్లిస్ మిస్టర్ వీ తాలూకు ప్రోగ్రామ్ ను నాశనం చేస్తాడు, మామూలుగా అయితే అలా నాశనం చేస్తే, వాటి తాలూకు వ్యక్తులూ నాశనమయేట్టు ప్రోగ్రామ్ ఉంటుంది. అయితే అలా కాకుండా కేవలం సరోగేట్ లను మాత్రమే ధ్వంసం చేసేట్టు కంట్రోల్, ఆల్ట్, డిలీట్ బటన్ లను నొక్కి సరి చూసుకుంటాడు.

*************************************************

(యండమూరి రచనల గురించి కొత్తగా చెప్పే పని లేదు. మామూలుగా జరిగే వాటిని కూడా కథకుడికి పట్టేలా చెప్పడం ఓ టెక్నిక్. అది తనకు మాత్రమే సొంతం. సరోగేట్స్ సినిమాకు తను టూకీగా కథా పరిచయం రాస్తే ఎలా ఉంటుందో అన్న ఊహ ఇది. )

ఆంగ్ల చిత్రమునకు తెలుగు సమీక్ష!

ఒకానొక బలీయమైన విధి దుర్విపాకమున క్రితము వారము నేనొక ఆంగ్ల సాంఘిక చిత్రమునుఁ జూచుట తటస్థించినది. ఆ విధివశమును ఏమని వర్ణింతును? ఆ చలన చిత్రమును గురించి హెచ్చరించి చదువరులను ఆప్రమత్తులఁ గావించుట యొక్కటే నా ప్రస్తుత లక్ష్యమని దోచుచున్నది. అందులకే ఈ సమీక్ష.

చిత్రము పేఱు "సరోగేట్స్". "సరోగేట్స్" అననేమి? "స్పయిడరు మేను", "సూపరు మేను", లేదా "బాట్ మేను", అనగా నర్థము ఛప్పున స్ఫురించును. కానీ "సరోగేట్స్" ఏమిటి నా శ్రాధ్ధము? ఇంచుక ఆంగ్ల నిఘంటువును పరిశీలింతము. అందు "డిప్యూటీ" అని వ్రాయబడి ఉన్నది. తెలుగున జెప్పవలెనన్న "ఒకని కార్యకలాపములు జూచుటకై నియమితుడయిన మరొకడు" అని జెప్పుకొన వచ్చును. ఈ చలన చిత్రమున కథ కూడా అదేను.

కథ అంతయును, భవిష్యత్కాలమున సాగును. సుదూర భవిష్యత్తులో ఒకానొక దినమున మనుజుని బుద్ధి వికటించి, తన బదులుగా కార్యకలాపములు సాగించుటకు, తనకు మారుగా ఒక యంత్రమును నియమించి, ఆ యంత్రము ద్వారా దైనందిన వ్యవహారములు సాగించును. ఆ యంత్రము మాటలాడును, ఆటలాడును, ఇంకనూ అనేక కార్యములు జేయును. అదియొక చమత్కారము.

ఇక ఆ యంత్రమును ఉపయోగించెడి మనుజుడు, సుదీర్ఘ నిద్రావస్థుడై ఉండును. తన మెదడులోని సంకేతములను గైకొని, తనద్వారా, తనకొరకు నియమింపబడిన యంత్రము, బాహ్య ప్రాపంచిక కార్యములను అత్యంత జాగరూకతతో నిర్వహించును. ఈ విధముగ, సమాజమంతయును, అనగా వ్యాపారులు, రక్షకభటులు, వివిధ ఉద్యోగులు, పిన్న వారు, పెద్ద వారు, ఒకరని యేల? అందరును యంత్రములే.

కథానాయకుడు ఒక రక్షకభటుడు. తను కూడా ఒక యంత్రమును నియమించును. ఆ యంత్రము, ఒకానొక పోరాటమందు మరణించును. మరణించినది యంత్రమే కదా. మన కథానాయకుడు మాత్రము జీవించియే ఉండును. వాడికొక భార్యా రత్నము. ఆమెయునూ తన బదులుగా యంత్రమును నియమించును. ఈ యంత్రములు రెండునూ కలిసిఁ గాపురము జేయుచుండును. కథానాయకుడి యొక్క యంత్రము మరణించిన పిమ్మట, ఆతనికి స్వచ్ఛమైన ప్రేమయొక్క ఆవశ్యకత తెలియవచ్చును. ఆతడు, తన భార్యారత్నము (యంత్రము) తో ఏమేమో మాటలాడును. ప్రార్థించును, కన్నీళ్ళు పెట్టుకొనును. ఆ యంత్రము మనసు కరుగదు. (అదంతయును నటన యని మనము భావించవలె)

వారి గోల అట్లుండనిమ్ము.

సమాజమున ఈ యంత్రముల వల్ల మానవ సహజ జీవితము నశించుచున్నదని ఒకడు గోలపెట్టుచుండును. వీడొక నల్లవాడు. వీడు నగరమునకవతల ఒకానొక ఆశ్రమమును స్థాపించి, జనావళికి సత్కర్మలు బోధించుచుండును. కథానాయకుడు ఈ నల్లవాని మాటలలోని డొల్లతనమును బయటపెట్టుటకు ప్రయత్నించుచుండును. ఒకానొక సందర్భమున రక్షకభటుల దాడియందు, ఈ నల్లనయ్య మరణించును. అంతయును జేసి, చివరికి ఏమయ్యా అన్నచో, ఆ నల్లనయ్యనూ యంత్రమే.

ప్రియమైన పాఠకులారా? మీకు ఇప్పటికే శిరః కంపము మొదలయినదని అనుకొనుచున్నాను. అందువలన ఈ చిత్రము చివర ఏమగునో చెప్పి ముగింతును. చిత్రము చివర ఈ యంత్ర వ్యవస్థను కథానాయకుడు సమూలముగ నాశనము జేయును. అన్ని యంత్రములు నశించి, తిరిగి ప్రజలు జనజీవన స్రవంతిలో గలియుదురు. ఇంతియే కథ.

బ్రూస్ విల్లిస్ అనునాతడు ఈ చిత్రమున కథానాయకుని పాత్రను పోషించెను.

ఈ చిత్రమున కథ లేదు (జదివితిరి కదా), ప్రతి నాయకుడు లేడు, హాస్య, శృంగారాది రసపోషణములు లేవు. ఇక యేమున్నది, సున్నకు సున్న, హళ్ళికి హళ్ళి.

ఈ సమీక్షా శకలమును జదివి ఒక్కరైనను, ఇటువంటి చిత్రరాజమును వెళ్ళుటకు ముందు నిమేష మాత్రము ఆలోచించినచో, ఈ వ్యాసోద్దేశ్యము నెఱవేఱునని తలపోయుచు, విరమించుచున్నాను.

మ్లేఛ్ఛ సృజనాత్మకతకు ఉదాహరణగా జెప్పుకోదగిన ఈ చిత్రమును బహుశా లక్ష్మీగణపతీ పిక్చర్స్ వారు, తెనుగున అనువదించుదురని నా ఊహ. వారి పటాటోప ప్రకటనా పాఠములకు ఎవ్వరునూ ప్రలోభపడకుందురు గాక!

(శ్రీరమణ పేరడీల లో ఒకానొక పేరడీ - సుప్రసిద్ధ ఆంధ్ర రచయితల తెలుగు సినిమా సమీక్ష. అందులో ఆయన విశ్వనాథ వారి శైలిని అనుకరిస్తూ ఓ పేరడీ వ్రాశారు. అదే ఈ టపాకు ప్రేరణ.

ఈ టపాలో హేళన ధ్వనిస్తే క్షంతవ్యుణ్ణి. మనస్స్ఫూర్తిగా - అది నా ఉద్దేశ్యం కాదని మనవి.)

ఆమె కన్న నితడు ఘనుడు

ఇక్కడ ఆంధ్రామృతం గ్రోలి రండొకసారి.

ఆతుకూరి మొల్ల ఓ మహా కవయిత్రి. ఈ కవయిత్రి శ్రీ కృష్ణ దేవరాయల ఆశ్రయం పొందగోరి, రాయల వారిని స్తుతిస్తూ ఆయనపై ఈ పద్యం చెప్పిందట.

సీ || అతఁడు గోపాల కుండితఁడు భూపాలకుం
డెలమి నాతనికన్న నితఁడు ఘనుఁడు
అతఁడు పాండవ పక్షుఁడితఁడు పండిత రక్షుఁ
డెలమి నాతనికన్న నితఁడు ఘనుఁడు
అతఁడు యాదవ పోషి యితఁడు యాచక పోషి
యెలమి నాతనికన్న నితఁడు ఘనుఁడు
అతఁడు కంసధ్వంసి యితఁడు కష్టధ్వంసి
యెలమి నాతనికన్న నితఁడు ఘనుఁడు

గీ || పల్లెకాతఁడు పట్టణ ప్రభువితఁడు
స్త్రీలకాతఁడు పద్మినీ స్త్రీలకితఁడు
సురలకాతఁడు తలఁప భూసురులకితఁడు
కృష్ణుడాతండు శ్రీమహా కృష్ణుఁడితఁడు.

ఎంత సరళంగా ఉంది కదా. (పల్లె అంటే రేపల్లె అని ఇక్కడ అర్థం అనుకుంటాను)

ఆ సమయంలో రాయల పక్కనున్న రామకృష్ణయ్యకు ఆవిడ రాయల వారిని పొగడటం నచ్చలేదో, లేక ఆ పద్యం నచ్చలేదో, మరింకే కారణమో మరి, వెంటనే ఈ పద్యం చెప్పాడుట.

సీ || అతడంబకు మగఁడు ఈతఁడమ్మకు మగ
డెలమి నాతనికన్న నితఁడు ఘనుఁడు
అతఁడు శూలము ద్రిప్పు నితడు వాలము ద్రిప్పు
నెలమి నాతనికన్న నితఁడు ఘనుఁడు
అతఁడమ్మున నేయు నితఁడు కొమ్మునఁ డాయు
నెలమి నాతనికన్న నితఁడు ఘనుఁడు
అతని కంటను జిచ్చు నితని కంటను బొచ్చు
ఎలమి నాతనికన్న నితఁడు ఘనుఁడు

గీ || దాత యాతఁడు గోనెల మోత యితఁడు
దక్షుఁడాతండు ప్రజల సంరక్షుడితఁడు
దేవుడాతఁడు కుడితికి దేవుఁడితఁడు
పశుపతి యతండు శ్రీమహా పశువితండు.

ఇలా నందిని గురించి పద్యం చెప్పాడట. వికటకవి అని ఊరికే అన్నారా?
ఇంతకూ ఈ పద్యం విన్న తర్వాత రాయల వారికి కోపమొచ్చిందో, నవ్వొచ్చిందో? రాయల వారు ఆ కవయిత్రిని
మాత్రం అనుగ్రహించినట్టు లేదు. ఈ పద్యాలు రెండూ చాటువులు.

పై టెంప్లేటు (మూస) మనమూ వాడుకుంటే?

(ధీరు డతడు ఇప్పటి మగధీర యితడు
చిరు యతడు వెండితెర పై చిరుత యితడు)

గుసగుస - రుసరుస

ఉదయం 8:30 కావస్తోంది.

"హా...(ఆవులింత) ఈనాడు వచ్చిందా?"

"ఇదిగోండి. ఇప్పటికి తెల్లారిందీ. ఇప్పటికైనా నిద్ర లేచేదుందా? లేదా?"

"పేపర్ చదివీ (పన్లో పనిగా టీవీ చూసి)"

"తిప్పసంద్ర కెళ్ళి కూరగాయలు తీసుకు రావాలి. ఇంట్లో కూరగాయల్లేవు"

"బయట బండ్లో వస్తాయి. లేదంటే సొప్పు (కన్నడంలో ఆక్కూర) గాడొస్తాడు. వాడితో తీసుకో"

"ఏమంత బద్ధకం? ఈ రోజయినా కాస్త మంచి తిండి తిందామని లేదా?"

"సర్లే"

బయటకొచ్చాను. పక్కింటి ముందు మల్లె పూల చెట్టు. దానికి పూచిన మల్లెపూలు నవ్వుతున్నాయ్.

ఆదివారం అనుబంధం లో బాలు కూడా. బాలుడి పుట్టినరోజా? ఏమో?

"ఉప్మా రవ్వ కొంచెమే ఉంది. టిఫిన్ తీసుకు రావాల్సిందే. తప్పదు." ప్రాంప్ట్ గా అనౌన్స్ చేసింది మా ఆవిడ.

అబ్బా..తప్పదా? లేదంటే ఉప్మా చేసేస్తుందని, వీధిలోకి దౌడు తీసాను. టిఫిన్ తిని ఆత్మారాముడు శాంతించాక లాప్ టాప్ తీశాను. నాకిష్టమైన బాలు పాట కనిపించింది. ఇక ఆగలేక ఆ పాట మోగించాను.బాలు గారి "పూలు గుస గుస లాడేనని" నాకు చాలా ఇష్టమైన పాట. ఆ పాట కోసం చెవి కోసుకుంటాను నేను.

పాట బాక్ గ్రవుండ్ లో నడుస్తుంటే, తెలుగుపద్యం లో కొ.పా. గారి వ్యాఖ్య కనిపించింది. ఇదేదో బావుందే. నేను పాట పాడతాను. ఆలస్యమెందుకు, ఇదీ నా పాట. (మొదటి చరణం)

poolu.wma

"అస్తమాను ఆ లాప్ టాప్ తప్ప సంసారం అదీ కాబట్టదా?" బాక్ గ్రవుండ్ లో సణుగుడు, ఫోర్ గ్రవుండ్ లో మా ఆవిడ.

ఆవిడ అలా పక్కకెళ్ళిన తర్వాత శ్రోతలు కోరని నా పాట కంటిన్యూ చేశాను. రెండవ చరణం.

poolu1.wma

"ఇంకా బట్టలుతకాలి. సరే స్నానం చేసొస్తాను" వెళ్ళిందామె.

ఆవిడ బయటకొచ్చే లోపు ఆవిడ మీద ఈ (పేరడీ) పాట కట్టేశాను.

aalu.wma

ఉంటానండి. ఆవిడ పాట ఛ, ఛ..., స్నానం ముగించి వచ్చేస్త్తోంది.

ఇవన్నీ ఒకే షాట్ లో ఓకే చేసిన పాటలు. బాలు పుట్టిన రోజుకు చాక్లెట్ గా పనికి రాకపోతే, జాక్సను నివాళి కోసమైనా సరే వాడుకోవచ్చు.

షాడో ఇన్ రిసెషన్ (షాడో ఉగాది థ్రిల్లర్)

(ఇందులో పాత్రలు, ప్రదేశాలు, సంఘటనలు కేవలం కల్పితాలు. ఎవరినీ ఉద్దేశించినవి కావు)

ఓ షాపింగ్ కాంప్లెక్స్ లో బిందుతో కలిసి షాపింగ్ చేస్తున్నట్టు, బిందు తన క్రెడిట్ కార్డ్ తూట్లు పడేలా బట్టలు, ఎలెక్ట్రానిక్ సామాన్లు, అదీ, ఇదీ సర్వం పర్చేస్ చేస్తున్నట్టు దారుణమైన కలగన్నాడు షాడో. నాలుక పిడచగట్టుకుని పోతుండగా మెలకువ వచ్చేసింది. తను పనిచేస్తున్న కంపనీలో రిసెషన్ అవడంతో, పని ఉండట్లేదీ మధ్య. సరే అని మధ్యాహ్నం ఓ కునుకు తీశాడు తను. తనకు కులకర్ణి గారి మేనకోడలు బిందుతో ఈ మధ్యనే పెళ్ళయింది. దాంతో, అప్పటి వరకు తనతోడు ఉన్న అదృష్టదేవత ముఖం చాటు చేసింది.

విపరీతమైన ఆలోచనలతో కందిరీగల తుట్టెలా తయారయింది మెదడు. ఇక లాభం లేదు, కాఫీ తాగాలి అని లేచి, ఈ మధ్యనే ఆఫీసు గాళ్ళు కాఫీ మిషన్ని కూడా లే ఆఫ్ (లేపివేయుట) చేశారని గుర్తొచ్చి ఆగిపోయాడు. ఓ సుదీర్ఘమైన నిట్టూర్పు వెలువడింది షాడో నాసిక నుండీ. అప్రయత్నంగా ఆలోచనలు రెండు రోజుల వెనక్కి పరుగులు తీశాయ్.ఆ రోజు ఉగాది...

"బారెడు పొద్దెక్కినా దున్నలా పడుకోవడం తప్ప, ఏనాడైనా ఓ పండుగ పబ్బం జరుపుకున్న మొఖమేనా ఇది?" అంటూ ముఖంపై బకెట్ తో బిందు చల్లబోతున్న నీళ్ళను, ఆఖరు క్షణంలో దిండు అడ్డు పెట్టుకుని నేర్పుగా కాచుకున్నాడు షాడో. జారిపోతున్న లుంగీని సవరించుకుంటూ టాయిలెట్ వైపుగా పరుగులు తీశాడు. నలిగిపోయిన సిగరెట్ వంక అసహ్యంగా చూస్తూ, ఓ కొత్త సిగరెట్ వెలిగించుకుని, కాల కృత్యాలు తీర్చుకుని, స్నానం ముగించాడు.

బ్రేక్ ఫాస్ట్ టేబుల్ ముందు తగుదునమ్మా అని పొద్దునే తయారయారు కులకర్ణి గారు. కనుబొమల మధ్య నుంచీ గుర్రుగా చూస్తున్న ఆయన చూపులను పట్టించుకోనట్టే నటిస్తూ, సిగరెట్ వెలిగించుకున్నాడు షాడో. గప్పు గప్పున ఇడ్లీలను ఒక్కొక్కటే లాగించేస్తున్నారు కులకర్ణి గారు.

ఇంతలో బిందు ఉగాది పచ్చడి తీసుకుని వచ్చింది. వస్తూనే, "ఫ్రిజ్ పాడయిపోయింది, కొత్తది కొనాలి. అలానే టీవీ కూడా. వాటితో బాటు బట్టలు. వీటన్నిటి కోసం సాయంత్రం షాపింగ్ మాల్ కు వెళుతున్నాం" కామ్ గా అనౌన్స్ చేసింది. గుండెలపై పదిటన్నుల బండరాయి పడ్డట్టు ఉక్కిరిబిక్కిరయాడు షాడో. అసలే రెసెషను. ఉంటుందా, ఊడుతుందా అన్నట్టున్న ఉద్యోగం. పైగా తనపాలిటి శనిలా ఈ కులకర్ణి గారు. ఈ పరిస్థితులలో ఇలా షాపింగు కార్యక్రమాలు. వద్దని చెబితే వినే రకమేనా ఇది? పొద్దున లేచి తను ఎవరి మొఖం చూశాడో గుర్తు తెచ్చుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు.

గుర్తుకు రాకపోవడంతో విసుగ్గా తల విదిల్చి టీవీ ముందు సెటిలయాడు.

టీవీలో ఓ ధృఢకాయుడు కూర్చుని పంచాంగ శ్రవణం చెబుతున్నాడు.

మేష రాశి ఫలితాలు చెబుతున్నారు. బిందుది కూడా మేష రాశి అవడంతో, చెవులు రిక్కించాడు షాడో. ఆదాయం 2, వ్యయం 8 అని చెప్పడం తో ఒక రకమైన అనీజీనెస్ అలుముకుంది తనను. అయితే, ఈ రాశి వారికి ఎక్కువ భాగం మంచి ఫలితాలు అని అనౌన్స్ కావడంతో ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు. అతని ఆలోచనలకు అడ్డుపడుతూ, "తోటల కొనుగోలుకు ప్రయత్నం చేస్తారు." అని వినిపించింది టీవీలో. దేరీజ్ సమ్ థింగ్ ఫిషీ అనుకున్నాడు మనసులో.

టీవీలో ఉన్నట్టుండి, ధనూ రాశి ఫలితాలు మొదలయాయి. ఈ రాశి వారికి ఆదాయం 5, వ్యయం 14 అని చెప్పడంతో తన అనీజీనెస్ తారాస్థాయికి చేరుకుంది. "కుటుంబ సమస్యలు, బంధుమిత్ర సమస్యలు చీకాకు పరుస్తాయి. బంధు వర్గానికి పదే పదే ఆర్థిక సహాయం చేయవల్సి వస్తుంది. పదోన్నతికి అవకాశం ఉంది. ఈ రాశి వారు గురు, కుజ గ్రహాలకు శాంతి చేయించి దానాలు చేయాలి" ప్రాంప్ట్గ్ గా అనౌన్స్ చేశాడా టీవీ ధృఢకాయుడు. దాంతో ఉగాది పచ్చడిలో బండెడు వేప్పూత కలిసినట్టు నోరంతా చేదుగా తయారయింది.

"ఎంతసేపలా కలలు కంటూ కూర్చుంటావుబే! డివిజన్ హెడ్డు మీటింగ్ ఉంది, లెగు లెగు"..రఫ్ గా భుజాన్ని చరుస్తూ హెచ్చరించాడు తన ప్రాజెక్ట్ లీడర్. వాడిని లాగిపెట్టి ఒకటి కొడితే ఎలా ఉంటుంది అన్న ఆలోచన ఒకటి షాడో మనసులో ఎంటరయింది. తన ఆలోచనలను అదుముకుని, కరచరణాలను రుద్దుకుంటూ కాన్ఫరెన్స్ హాలు వైపు నడిచాడు.

దాదాపు ఓ ముప్పై నలభై మంది ఉన్నారక్కడ. ఓ చివర సీటు చూసుకుని సెటిల్ అయాడు.

"Dear all, all of you know that our organisation has gone through tough endeavours and retained it's customer base, and consistently posted good profits during the times. But owing to the current global scenario, and market dynamics, our organisation also have to undergo the metamorphasis. So to sustain our business growth, we have decided to cut the few jobs in order to keep our business interests alive."

హెడ్డు మాట వినిపించుకునీ వినిపించుకోనట్టుగా నటిస్తూ, అటు చివరన కూర్చున్న ఓ అందమైన అమ్మాయి ముఖం చూస్తూ, బిందు ఇప్పుడు తనను చూస్తే ఎలా ఉంటుంది అని ఆలోచిస్తున్నాడు షాడో. ఇంతలో చలిజ్వరం వచ్చినట్టు సన్నగా జలదరించింది షాడో శరీరం. అనుక్షణం డెడ్ లైన్ల మధ్య పని చేస్తూ, దిన దిన గండం నూరేళ్ళాయుష్షుగా బతుకుతుంటాడు తను. దాంతో ఓ రకమైన సిక్స్త్ సెన్స్ అలవడింది తనకు. ప్రమాద సమయాలలో అప్పుడప్పుడూ హెచ్చరిస్తూంటుంది అది. దాని మాట పెడచెవిని పెడితే ఏం జరుగుతుందో బాగా తెలుసు తనకు. హెడ్డు మాటలు విని సంతోషంతో ఉప్పొంగి పోతున్నట్టుగా, ముఖమంతా నవ్వులమయం చేసుకుంటూ, శ్రద్దాసక్తులు కనబరుస్తూ మొదటి సీటు వైపుకు వెళ్ళాడు షాడో.

టీ సమయం. గుంపులు గుంపులుగా చేరి ముచ్చటించుకుంటున్నారు జనం. ఎవరికి ఏ గతి పట్టనుందో అని. కొంత మంది ఉద్యోగులకు ఉద్వాసన చెప్పడం జరిగిందని పుకార్లు వ్యాపించాయి.

ఆ రోజు సాయంత్రం. తన మేనేజరు కేబిన్ కు పిలిచాడు తనను. గుండెలు చిక్కబట్టుకుంటూ తన కేబిన్ కు వెళ్ళాడు షాడో.

"డియర్ రాజూ, చాలా ఏళ్ళుగా మీరు కంపనీకి సేవలు అందిస్తున్నారు. ఈ కంపనీకి మీరు ముఖ్యమైన వ్యక్తి. ఇప్పుడు మీకు ముఖ్యమైన విషయం గురించి చర్చించాలని ఇక్కడకు పిలిపించడం జరిగింది...."

ఊపిరి బిగబట్టాడు షాడో.

"ఇది వరకు మనం కేవలం సిస్టం సైడు ప్రాజెక్ట్ లను చేపట్టాం. ఇకపై మన పరిధిని విస్తరించుకునే ప్రయత్నంలో, ఎంటర్ప్రయిజ్ టెక్నాలజీ లో మొదటి సారిగా అడుగుపెట్టబోతున్నాం. మనకొక జపాను అసైన్మెంటు వచ్చింది. మీకున్న అనుభవం, ఇదివరకు ఒకానొక క్లయింటు ఇచ్చిన ఫీడ్ బాక్ దృష్ట్యా, మిమ్మల్ని ఈ ప్రాజెక్ట్ బాధ్యతలు అప్పజెబుతున్నాం. మీకు అంగీకారమేనా? " అనౌన్స్ చేశాడు, మేనేజరు.

హఠాత్తుగా గుర్తుకు వచ్చింది షాడోకి. ఇది వరకు జపాను కు సంబంధించిన ఓ అసైన్ మెంట్ లో భాగంగా జపాను వెళ్ళాడు తను. అక్కడ ఫ్యుజీశాన్ అనే క్లయింటు తగిలాడు తనకు. అప్పుడు, తన ద్వారా తీరిక సమయాల్లో జావా, ఎంటర్ ప్రయిజ్ టెక్నాలజీ లు నేర్చుకుని తనకు ప్రియ శిష్యుడయ్యాడు తను. తన ప్రాజెక్ట్ ను డెడ్ లైన్ కు ముందే డెలివరీ చేయటం మాత్రమే కాక, ఫ్యుజీశాన్ అభిమానం కూడా చూరగొన్నాడు తను.

చిరునవ్వులు చిందిస్తూ తల ఊపాడు షాడో. ప్రాంప్ట్ గా మేనేజరుకు థాంక్స్ చెప్పి బయటకు వచ్చేశాడు. ఫ్యుజీ శాన్ కు మనసులోనే ధన్యవాదాలు చెబుతూ సిస్టం షట్ డవున్ చేసి, బిందు మొహం లో కనబడబోయే ఆశ్చర్యాన్ని ఊహించుకుంటూ ఇంటి దారి పట్టాడు.


************************************************

(రచయిత మధుబాబు కు క్షమాపణలతో. కేవలం నవ్వుకోవటానికి మాత్రమే)