Tuesday, June 30, 2009

సంస్కృత చిత్రకవితలు!



ముగ్గులా? గణిత సూత్రాలా? ఏవైనా దేవతను ఆవహన చేయడానికి ఉద్దేశించబడ్డ మంత్రాలా?

ఉహూ. ఇవేవి కావు. ఇవి చిత్ర కవితలట. అక్కడికెళ్ళి చూస్తే చాలు, ఆ కథా కమామీషు ఏమిటో అర్థమవుతుంది. ఇటువంటివి తెలుగులో కూడా ఎవరైనా వ్రాస్తే బావుణ్ణు. ఉదాహరణకు ఈ గదాబంధం చూడండి. పైనుండీ క్రింది వరకు వచ్చి, తర్వాత కిందనుండీ చదువుకుంటూ పైకెళ్ళాలి. ఈ పద్యాలు చాలా గహనంగా ఉన్నాయి. వీటికి అర్థం ఎవరైనా సంస్కృత పండితులే చెప్పాలి.

Monday, June 29, 2009

సంస్కృత బ్లాగులు

ఎక్కడో, ఏదో వెతుకబోతే, మరేదో తగిలింది. అంతా గూగులమ్మ దయ, నా ప్రాప్తం!

కోలాచలం మల్లినాథ సూరి అని 15వ శతాబ్దపు గొప్ప పండితుడు. ఆయననే "వ్యాఖ్యాన బ్రహ్మ" అంటారట. కాళిదాసు కావ్యాలన్నిటికి (శిశుపాలవధం కి కూడా?) ఈయన వ్యాఖ్యానం వ్రాశారు. ఈయన తెలుగాయన. (మెదక్ జిల్లా కోల్చారం ఈయన ఊరని ఊహిస్తున్నారు) ఈయన కథ పూర్తిగా తెలియదు గానీండి, లీలగా విన్నది. కొంచెం కాళిదాసు కథలానే ఉంటుంది(ట). ముందుగా కాళిదాసు కథ(న కుతూహలం).

మూఢుడైన ఓ గ్రామస్తుడు, భార్య కారణంగా కాళిదాసు గా మారిన వైనం మనం విన్నాం. అలా పండితుడైన కాళిదాసు ఇంటికి తిరిగి రాగానే భార్య "అస్తి కశ్చిత్ వాగ్విషయః?" (మాటలాడడానికి ఏమైనా విషయం ఉందా?) అని దెప్పిందట. దానికి కాళిదాసు,"అస్తి" అన్న పదం తో మొదలుకుని కుమారసంభవం (అత్యుత్తరస్యాం దిశి దేవతాత్మా..), "కశ్చిత్" అన్న పదంతో మొదలుకుని మేఘదూతం (కశ్చిత్ కాంతా విరహ గురుణా...), వాక్ అన్న పదంతో మొదలెట్టి రఘువంశము (వాగర్థావివ సంపృక్తౌ...)చెప్పాడని ఓ వైనం.

మల్లినాథ సూరికి సంబంధించిన కథ (నాకు లీలగా గుర్తున్నది) ఏమంటే, వాళ్ళావిడ ఓ రోజు వంటింట్లో చారు చేస్తున్నదట. అందులో, జిలకర, మిరియాలు, ఇంగువ అన్ని వేసి, ఉప్పు వేయటం మర్చిందట. అపండితుడైన తన భర్తకు అన్యాపదేశంగా పాఠం చెబుతూ "కారం, ఇంగువ, జిలకర, బాగా కలిపి, చక్కగా పోపు ఘుమఘుమలు జోడించినప్పటికి, లవణం లేకపోతే ఎలా ఉంటుందో, ఏమి ఉన్నప్పటికి, పాండిత్యం లేని భర్త ఎందుకూ కొరగాడు" అందిట. ఈ కథ దూర దర్శనం లో కథగా కూడా వచ్చింది యేళ్ళ క్రితం. దీనికి సంబంధించిన పద్యం ఒకటున్నది.

"చారు చారు సమాభాతం ఇంగు జీర సమ్మిశ్రితం...." ఇలా... అదుగో ఈ శ్లోకం కోసం గూగులమ్మను వెతికాను. ఎంత వెతికినా కనిపించక, మూసేద్దామనుకుంటే, ఏదో యూనివర్సిటీ వారి లంకె. అందులోకెళితే, పేరు, పాస్ వర్డ్ చెప్పమని. సరే, దానికి రిజిస్టర్ చేసుకుని, అక్కడ వెళ్ళి వెతికితే కనిపించిన లంకెలు ఇవీ.

http://vishvavani.blogspot.com/
http://samskritapatrika.blogspot.com/
http://kalidasa.blogspot.com/
http://koham.wordpress.com/
http://vykharee.blogspot.com/
http://satyayugam.blogspot.com/
http://nimittam.blogspot.com/
http://vaak.wordpress.com/

కోలాచలం వారిని గూర్చి వెతకటానికి 2 కారణాలు. సంస్కృతంలో శ్లోకానికి అన్వయాలు రెండు విధాలుగా చెప్పవచ్చునట. 1. దండాన్వయము. 2. ఖండాన్వయం. ఖండాన్వయానికి "ఆకాంక్ష" అని మరొక పేరు. తెలుగులో చెప్పాలంటే "తీగ పట్టుకు లాగే పద్ధతి". ఈ రెండు పద్ధతులలో వ్యాఖ్యానం ఉన్న రఘువంశ కావ్యం ఈ మధ్య విశాలాంధ్ర లో దొరుకుతున్నది. ఆ పుస్తకం నుంచీ వె(మ)ళ్ళిన ఆలోచనలు అవి.

2 వ కారణం. నిన్న నేనూ మా ఆవిడ లేకపోవడంతో సొంతంగా చారు పెట్టాను. చివర్లో తెలుసుకున్నదేమంటే, అందులో ఉప్పు లేదని. (ఉప్పు ఇంట్లోనూ నిండుకున్నది. ఇది ఆ తర్వాత తెలిసిన మరో నిజం). ...

ఎవరైనా ఆ మల్లినాథ సూరి కథ విషయం తెలిస్తే చెప్పగలరా?

Thursday, June 18, 2009

నీ యబ్బ గంటు...

"అమ్మలూ, ఆవెక్కడ? ఆవు ఏది?" అమ్మమ్మ పాపను బుజ్జగిస్తూ, అన్నం తినిపించాలని చూస్తుంది.

"యా య్యా" (నాన్న దగ్గరికి వెళతాను)

"ఇదో, కాకి వచ్చె చూడు" నానమ్మ

"యా య్యా" (నాన్నా)

"పోవే పో..నీ యబ్బ గంటు.."

"నీ యబ్బ గంటు" ఈ పదం నేను చిన్నప్పటి నుంచి వింటున్నాను. ఇలాంటిదే "నీ పాసు గూల". ఈ ప్రయోగాలు మా ఇళ్ళల్లో సర్వసాధారణం. ఇవి తిట్లు గానో, దూషణలు గానో అనిపించలేదు. అయితే అర్థం మాత్రం ఖచ్చితంగా తెలియదు. బాల్యంలో ఓ సారెప్పుడో సంస్కృతం మాస్టారొకాయన వీటికి అర్థం చెప్పినట్టు గుర్తు. ఆ మాస్టారు విశ్వనాథ వారి శిష్యుడు. అగ్నిహోత్రావధాన్లు, పాషాణపాక ప్రభువూను. అయితే మంచి పాండిత్యం గలవాడాయన. మా మిత్రులలో ఒకతన్ని మేము "గురూ" అనే వాళ్ళం. మా మాస్టారు అది చూస్తే తిట్టేవాడు. "గురు" శబ్దాన్ని అలా ఎవరికి పడితే వారికి అన్వయించకూడదని.

"గంటు అంటే ముడి లేదా బంధం. ఇంకో అర్థం గాయం అని. ఇంకాస్త విశదంగా చెప్పాలంటే పేగు బంధం, పేగు ముడి. అబ్బ గంటు అంటే, అబ్బ తాలూకు పేగు ముడి, అంటే అబ్బకు అమ్మ. నానమ్మ.

నీ యబ్బ గంటు పోతుందా? అంటే, మీ నానమ్మ చచ్చిపోతుందా? అన్నట్టు అర్థం" ... ఇదీ ఆయన చెప్పిన అర్థం. ఆ వివరణ కరెక్టో, కాదో నాకు తెలియదు. కనుక్కుందామంటే, ఇది సామెత కూడా కాకపోయె. (సామెతల మీద పుస్తకాలున్నాయి కదా మనకు) ఆ వివరణ నిజమైతే, ఆ ప్రయోగం దూషణే కావాలి, తెలిసి ప్రయోగించినా, తెలియక ప్రయోగించినా.

"సంస్కృతం తెలుగు వాడి అబ్బ గంటు." - ఇది ఒక కవి చెప్పిన మాట. వివరాలు మర్చిపోయాను కానీ, చెప్పినాయన ఓ కవి అన్నది మాత్రం గుర్తుంది. ఇలాంటిదే మరో ప్రయోగం "పాసు గూల". ఇందాకటి మా మాస్టారు, దీన్నీ నిరశించాడు, అయితే ఆయన ఏ అర్థం చెప్పాడో గుర్తు లేదు.

సంస్కృతంలో ఓ శ్లోకం.

"యస్యాపి సర్వత్ర గతిః స కస్మాత్
స్వదేశ రాగేణ హ్రియాతి ఖేదమ్
తాతస్య కూపోయమితి బ్రువాణః
క్షారం జలం కే(కా)పురుషాః పిబన్తి"

ఎక్కడ జరుగుబాటవుతుందో అక్కడకు వెళదాం. మన దేశం, మన ఊరు అని పెట్టుకుంటే పనులు జరుగవు. మా నాన్న కట్టించిన బావి అని చెప్పి, ఉప్పు నీళ్ళు ఎవరు (పనికి రాని వాళ్ళు) తాగుతారు?

సంస్కృత తాత = తెలుగు నాన్న. (ఎంతయినా తెలుగు యూత్)

ఈ తాతస్య కూపానికి "అబ్బ గంటు" కు బాదరాయణ సంబంధం ఏదైనా ఉందేమో? అయితే ఇలాంటి సామెత తెలుగులో ఒకటుంది. చాలా మందికి తెలిసినదే. "మా తాతలు నేతులు తాగారు. మా మూతులు వాసన చూడండి."

Saturday, June 13, 2009

ప్రయాణం లో పదనిసలు

"ఓ పెద్ద బాంబు పేలుతుంది. స్క్రీనంతా మంటలు. ఆ మంటల వెనుకగా ఓ నెమలి నడిచొస్తుంది. ఆ వెనుక ఓ చిన్న పిల్లాడు..... విలన్ హీరో మీద బాంబు వేస్తాడు. అయితే హీరో మధ్యలోనే ఆ బాంబును చేతితో పట్టుకుంటాడు. పట్టుకుని దాన్ని నలిపేస్తాడు..... హీరో ఊర్లోకి అడుగు పెడుతూనే మబ్బులు అలా విడిపోతాయి. వాటి మధ్యలోంచి సూర్యుడు వెలుగుతాడు. ....ఉగ్రనరం - ద మాన్ విత్ మసిల్స్ ..."

"మామూలుగా ఓ అమ్మాయిని లవ్ లో పడేయాలంటే ఓ రెండేళ్ళు ఆమె వెనక తిరగాలి. అందులో మొదటి మూడు నెలలు, ఆమె కళ్ళల్లో పడటం, రెండో ఫేస్ లో ఆమెతో మాటలు కలపటం, ఆమె అభిరుచులు కనుక్కోవటం....ఇలా ఎనిమిది. ఇదంతా రెండు గంటల్లో జరగాలంటే, నువ్వు మొదటి పదిహేను నిమిషాల్లో ఆమె కళ్ళలో పడాలి, రెండో పదిహేనులో ఆమెతో మాట్లాడాలి...."

మొదట పేరాలో లా కథలు రాసే యువకుడు, రెండో పేరాలో లా అంచనాలేసే సైకాలజీ స్టూడెంటు, ఇంకో ఎం బీ యే చదువుకుని, ప్రయాణాలు హాబీగా పెట్టుకుని తిరిగే ఓ కుర్రాడు మలేషియా విమానాశ్రయంలో కలుసుకుని, సింగపూరుకు వెళ్ళాలనుకుంటారు. ఇంతలో ఓ మెరుపు తీగ లాంటమ్మాయి, ఆ అమ్మాయికి తోడుగా ఓ బొండాం లాంటమ్మాయి ఇండియాకెళ్ళటానికి అదే విమానాశ్రయానికి వస్తారు. మెరుపు తీగకు పెళ్ళిచూపులు. అందుకే ఆ ప్రయాణం. ముగ్గురు కుర్రాళ్ళలో ఇద్దరికి మెరుపు తీగ నచ్చేసింది. ఎం బీ యే కుర్రాడయితేనేమో మరీనూ. ప్రయాణం మొదలయింది. గమ్యం చేరుకోటానికి, ఆ తర్వాత జీవితాంతం తనతో ప్రయాణానికి ఒప్పించటానికి, ఆ అబ్బాయికున్న సమయం కేవలం రెండు గంటలు. రెండు గంటల్లో అమ్మాయిని మెప్పించి, ఒప్పించి, కరిగించటానికి సాధ్యమవుతుందా?

"మేఘమా, ఆగాలమ్మా,
వానగా కరుగుటకు

రాగమా, ఆగాలమ్మా,
పాటగా ఎదుగుటకు"

ఈ ప్రయాణంలో మరికొన్ని పదనిసలు.

"నేనో దొంగను పట్టుకోవాలనుకుంటున్నాను. అతడు మా పాప ఐస్ క్రీం దొంగతనం చేశాడు." - డబ్ చేసిన ఆంగ్ల చిత్రాల్లో డవిలాగుల్లాగా ఓ నల్లనయ్య ఇంగ్లీష్ లో చెప్పే మాటలను తెలుగులో పలికింపజేస్తూ ఉంటాడు దర్శకుడు.

అ ప్రయాణంలో మరో తోడు ఓ రైతు. ఆ రైతుకు మన స్టోరీ టెల్లర్ మొదటి పేరాలోలా బాంబుల కథ వినిపిస్తుంటాడు. అది విని మలేషియా పోలీసులు అనుమానించటం, వారితో ఆ రైతు గొడవ, అదో హడావుడి.

ఆ రెండు గంటల్లో ఏమయింది? ఇవి ఏలేటి చంద్రశేఖర్ ప్రయాణం సినిమా విశేషాలు.

ఈ సినిమా చూడాలనుకుంటే ఒకట్రెండు సూచనలు.

1. మీరు మంచి మూడ్ లో ఉన్నప్పుడు ఒంటరిగా కానీ, మీకు బాగా కావలసిన వారితో గానీ వెళ్ళండి.
2. సినిమాలో లాజిక్ లు వెతకటం అనవసరం. (టికెట్ లేకుండానే ఐర్ పోర్ట్ కు హీరో రావటం వగైరా)
3. ఇదో చాకోలేట్ సినిమా. లవ్ అట్ ఫస్ట్ సైటు వంటి వాటి మీద తీవ్రమైన (విరుద్ధ) అభిప్రాయాలు ఉన్నట్టయితే, ఈ సినిమా చూడ్డం అనవసరం.
4. గమ్యం సినిమాలోలా ఇందులో విలువలు, బోధలు అవీ లేవు.

ఇక ఈ సినిమా నచ్చితే (లేదా నచ్చాలంటే) ఇందువలన అయి ఉంటుందని నా అంచనా.

1. అందమైన హీరోయిన్. ఆమె చిరునవ్వు.
2. యూత్ ఫుల్ హీరో, అలానే హీరో ఫ్రెండ్స్.
3. చక్కటి సెటైర్స్ ("సూపర్ మాన్, స్పైడర్ మాన్ అయితే పర్లేదు కానీ టైగర్ మాన్ అయితే మాత్రం లాజిక్ వెతుకుతారు")
4. సరదాగా సాగే కథనం.

అలానే ఈ సినిమా నచ్చలేదంటే (నచ్చకపోవడానికి) కారణాలు.

1. లవ్ అట్ ఫస్ట్ సైట్, అమ్మాయిని రెండు గంటల్లో "పడగొట్టటం" అనే ఇన్ ఫక్చుయేషన్ లాంటి కాన్సెప్టు.
2. అక్కడక్కడా కాస్త సాగుతున్నట్టు అనిపించే కథనం.
3. పెద్దగా ఆకట్టుకోని పాట.
4. మరీ ట్విస్టులు లేకపోవటం.
5. విదేశీ విమానాశ్రయంలో, కాస్త నేటివిటీకి దూరంగా ఉన్న కథ.

అయితే ఇప్పుడు వస్తున్న దరిద్రాతి దరిద్రమైన సినిమాలను పోల్చుకుంటే, ఈ సినిమాకు కాస్త బెనిఫిట్ ఆఫ్ డవుట్ ఇచ్చి ఓ సారి చూడవచ్చు.

ఇక నటులు - మంచు మనోజ్ కుమార్ - బాగా నటించాడనలేము కానీ బావున్నాడు.
హీరోవిను - బావుంది. బానే నటించింది.
బ్రహ్మానందం - మాటలతో, సైగలతోనూ నవ్వించి ఆకట్టుకుంటాడు.
హీరో ఫ్రెండ్స్ గా చేసిన కుర్రాళ్ళు, హీరోయిను బొండాం ఫ్రెండు - టైమింగ్ తో చాలా బాగా చేశారు.

కెమెరా - బావుంది.
పాటలు - "మేఘమా..." అన్న బిట్ తప్ప మిగతా అంతా మామూలే. అయితే ఒక్కపాటే ఈ సినిమాలో. అదీ ఏనిమేషను. కాబట్టి ఓకే.

Friday, June 5, 2009

పిజ్జాతురాణాం....

పిజ్జా అన్న పదం వింటే నాకు తమిళంలో "పిచ్చె" అన్న పదం గుర్తుకొస్తుంది. "పిచ్చె" అంటే, భిక్ష, తిరిపెం అని మీనింగు. అసలు బ్రెడ్డంటేనే చిన్నప్పటి నుంచీ అదో రకమైన విరక్తి. ఎందుకంటే, చిన్నప్పుడు యే జ్వరమో వచ్చినప్పుడు ఇంట్లో వాళ్ళు డాక్టరు దగ్గరకు తీసుకెళ్ళడం, ఆ డాక్టరు కాసేపు నాలుకా అదీ చూసేసి, తడి గుడ్డతో గొంతులు కోసే వాడిలాగా మౌనంగా సూదిలోకి మందు ఎక్కించటం, కస్సున దాన్ని పొడవటం, ఆ తర్వాత బాధకు ఉప్పు రాస్తున్నట్టుగా "బ్రెడ్డు", "హార్లిక్సూ" తిని చావమని సలహాయించటం...ఈ ఎపిసోడ్లు, దూరదర్శన్ లో సుత్తి వేలు కథల్లాగా అనేక సార్లు రిపీట్ అవడం వల్ల, బ్రెడ్డు మీద తీవ్రమైన విరక్తి పేరుకుపోయింది. ఈ పిజ్జా కూడా పులివేషం వేసుకున్న బ్రెడ్డు లాంటిదే కాబట్టి, బ్రెడ్డు మీద విరక్తి పిజ్జా అన్న డొమైను కు కూడా విస్తరించింది.

అయితే, బ్రెడ్డు చెల్లెలొకటుంది. దాని పేరు "బన్ను". ఈ బన్ను నాకో క్రష్షు. ఇది కూడా చిన్నప్పుడే మొదలయ్యింది. మా ఇంటికి ఓ ఫర్లాంగు దూరంలో ఓ కాకా హోటలొకటుండేది. ఆ "కాక చేట" టీ కలపడంలో నిష్ణాతుడు. టీ తో పాటు బన్నులూ, బిస్కట్లూ సీసాల్లో ఉంచేవాడు. ఆ టీ, బన్ను కాంబినేషను, అప్పట్లో చిరంజీవి, రాధ కాంబినేషన్ లా వెలిగిపోయేది. ఇళ్ళల్లో శుద్ధంగా పెట్టిన కాఫీ తాక్కుండా, బయట కాకా హోటల్లో టీలు, బన్నులు తాగటం పట్ల నిరసన తీవ్రంగా ఉన్నా, "కుచ్ పీనా హైతో కుచ్ ఖోనా హై" అనుకొని ఆ నిరసన లెక్క చేసే వాళ్ళం కాదు నేను మా మిత్రబృందమూ.

ఉద్యోగరీత్యా పూనాకి వెళ్ళిన మొదట్లో, బన్ను యొక్క పోలీమార్ఫిక్ ఫాం వడాపావ్ (వడాపాం అని ధ్వనించింది మొదటి సారి విన్నప్పుడు) పరిచయమయింది. వడాపావ్ అన్న టైటిల్ "పొడలపాము" లాగా వినిపించినా, త్వరగానే నాకు వడాపావ్ తో లవ్ అఫయిర్ మొదలయ్యింది. (అసలు మరాఠీ స్నేక్స్ పేర్లన్నీ అలానే ఉంటాయి. మిసళ్ పావ్ అనే స్నేక్ పేరు విన్నప్పుడు నాకు మిస్సయిలు గుర్తొచ్చింది) బాచిలర్ అన్న పదానికి ఓ అర్థం - స్నానానికి "లైఫ్ బాయ్" సబ్బు, గెడ్డం గోకడానికి "భారత్ బ్లేడు", అన్నానికి బదులు "వడాపావ్" వాడేవాడని ఓ అర్థం. బస్టాండుకు దగ్గర్లో "జోషీ వడే వాలే" అని ఒక వడల దుకాణం ఉండేది. వడాపావ్ లు హాట్ కేకుల్లా అమ్ముడయేవక్కడ. వాడి దగ్గర అలవాటయిన వడాపావ్ డ్రగ్ పూనా వదిలేంతవరకు నన్ను వదల్లేదు.

ఆ ఎపిసోడు తర్వాత బన్ను మరో రూపమూ పరిచయమయింది. ఓ సారి నేను, మా కజిన్స్ ఇద్దరం కలిసి కర్ణాటక టూరుకెళ్ళాము. జోగ్ ఫాల్స్,ఉడుపి, శృంగేరి, ఆగుంబె, కొల్లూరు వగైరా, జోగ్ ఫాల్స్ కెళ్ళాలంటే సాగర్ అనే చోటికి వెళ్ళాలి. ఆ సాగర్ అనేచోట టిఫిన్ చేద్దామని ఆగాము. బేరర్ ని పిలిచి ఏమున్నాయని అడిగితే, కన్వెన్షనల్ ఇడ్లీ వగైరాలతో, ఆ సర్వరు చెప్పిన మరో పేరు "బన్స్" - మంగళూరు బన్స్. బాండ్ - జేమ్స్ బాండ్ అన్నట్టుగా చెప్పాడా సర్వరు. అచ్చ తెనుగులో ఆ బన్స్ ను "అరటి పండు లంబా లంబా" అని పిలవచ్చు. ఎందుకంటే మంగళూరు బన్స్ ను అరటి పండు,మైదా పిండి కలిపి చేస్తారుట. చాలా బావుందది. బెంగళూరులో ఈ మధ్య బస్టాండ్ దగ్గర "ప్రియదర్శని" (రామకృష్ణ) అన్న హోటల్లో ఈ మధ్య ఇంట్రొడ్యూస్ చేశారు దీన్ని.

బన్ను, దాని రూపాంతరాల మీద లైకింగు ఉంది కాబట్టి పిజ్జానూ అప్పుడప్పుడూ క్షమించేయాలనిపిస్తుంటుంది. మా కఛేరీ (ఆఫీసు) కు ఏ గెస్టు వెధవ దాపురించినా బలయ్యేది పిజ్జాకే. అలానే ఏవైనా మీటింగులవీ ఉన్నప్పుడూ, చీకటి పడేంతవరకు ఆఫీసులో దొబ్బించుకున్నప్పుడు, "పిజ్జాలో రామచంద్రా" అని అంగలార్చాల్సిందే మేము. కాబట్టి పిజ్జా పీడ మాకు అప్పుడప్పుడూ తప్పదు. నేను "వెగ"టేరియ్యన్ని కాబట్టి, పిజ్జాలంటే, దానిపైన చీజు, టమోటాలు, కాప్సికమ్మూ ఇలాంటివే తెలుసు నాకు. ఈ కాప్సికం అంటే నాకు మొదట్లో తెలిసేది కాదు. మా కన్నడ కజిన్ ను అడిగితే, తను స్పష్టమైన కన్నడలో "దొణ్మిణసిణ కాయి" అని చెప్పేడు దాని టైటిల్ ను. అప్పుడర్థమయ్యింది. ఓ సారి ఇంటికి తీసుకొస్తే మా నాన్న దాని ఖరీదెంతని అడిగేడు. చెప్పాన్నేను. "పగలు దోపిడీ" అన్నాడాయన. బ్రెడ్డు ముక్క కాస్త రోస్ట్ చేసి, పైన కాస్త వెన్న, టమేటా ముక్కలు వేసినందుకు ఇంత రేటా? ఏమోరా, ఏం పీడనో ఏమో ఇది అన్నాడు. నాకూ అలానే అనిపిస్తుంది, పిజ్జా కోసం ఎగబడే మా ఫ్రెండ్స్ ని చూసి.

"పిజ్జాతురాణాం న ధనం న జిహ్వా".

ఓ రెండు పిజ్జాలు తినడం కన్నా, కాస్త పెరుగన్నం తింటే మనసుకు నెమ్మది. అలా ట్యూన్ అయిపోయింది నా మనసు.

మొదటి సారి బెంగళూరు ఇస్కాన్ కు వెళ్ళినప్పుడు ఓ ఘాతుకం చూశాను. అసలా ఇస్కాను నాకు గుడిలా అనిపించదు. ఫైవ్ స్టార్ వర్షిప్ సెంటర్ లా ఉంటుందది. అక్కడ స్వామి వారి ప్రసాదాల లిస్టులో పిజ్జాను పెట్టారు. అలా దాన్ని "సర్వాంతర్యామి" ని కూడా చేశేసారు అప్రాచ్యులు. (అప్రాచ్యులు - నిందాపూర్వకం కాదు)

భవిష్యత్తులో మా పాప ఇడ్లీ బదులు కార్న్ ఫ్లేక్స్, భోజనం బదులు పిజ్జా అడుగుతున్నట్టు భయంకరమైన కల వచ్చింది నిన్న నాకు.ఏదైనా శాంతి చేయించాలి. తప్పదు.