తత్పూర్వదినంబునఁ రాతిరి కతికిన రెండెండు రొట్టెలు దక్క మరేమియునూ యుదరంబున నుండుట లేమి జేసి యాతని దైన్యము నివ్వటిల్లి మానసము మిక్కిలి వెక్కసమందెను. ఈ దినంబుననైనఁ జీకటవుటకు ముందుగ నేమైననూ ప్రాపించవలె, కానియెడ కాళ్ళు కడుపునందు జొనపవలసి వచ్చును.
ఓటికుండయందు పటుతరంబైన రాలు వ్రేసి మ్రోగించునట్టు వికృతస్వనంబుతో ఒక లాండ్ రోవర్ వాహనము తన ముందుఁ జని దూరంబుననున్న పానశాల యెదుట నాగుచో విట్టోరియో చిత్తవికల్పమములత్తమిల జొచ్చెను.
అల్జీర్స్ పట్టణసరిహద్దులలో గల నదీపర్వతశిఖరాద్యశేషవిశేషంబులవలోకించి చేతనావశేషంబులై యాతనాపూర్ణశరీరంబులతో యేతెంచిన యాత్రికులు వారలు. ఇంచుక దాహంబు దించుకొనుటకై పానశాలకు గుంపు గుంపులుగాఁ జనుచున్నారు.
దుస్తులమరుగున నున్న హస్తవస్త్రపేలిక (హేండ్కర్చీఫ్) తోడ తైలసాదృశ్యమైన వదనంబునగల స్వేదంబును తుడుచుకుని, కుంతలములనొకింత కూర్పుగ జేసి అటువెడలెను విట్టోరియో.
దళసరిగానగుపించు అంగీ జేబులను క్రీగంటంగమనించుచూ మద్యపానవాటికను సమీపించునెడ యాతని మనము విరళితమై ఎన్నిక పూర్తయ్యెను. నీలిరంగు యున్ని వస్త్రమును ధరించి, తానంతకు మునుపు నూరిబయట వీక్షించిన కుహరమును గూర్చి అక్షములకు గట్టునట్టు ప్రసంగించుచున్నాడట తుందిలుడైన మందభాగ్యుండొకడు. వాని జేబున నేత్రపర్వముగ నున్న ధనసంచీ పైనీక్షణంబుల ప్రసరించి యల్లనల్లన విట్టోరియో యాతని సమీపంబునకునంబోయెను.
కనులకుంగానని వేగంబునం కదలి ఆ తుందిలుని జేబుకడకేగి క్షణంబున దశాంశపర్యంతకాలంబున యాతని వామహస్తమెందులకో స్థంభించెను.
కనకకజ్జలవర్ణసంచితవస్త్రధారియై ఉంగరముల ముంగురులను వామహస్తమున కుస్తరించుచున్న మహాకాయుని పార్శ్వమున నిలుచున్న యువకుండొక్కరుండు గలడు. యాతని చూపులు తూపులవలె విట్టోరియో హృత్తునకు హత్తుకొనెను. అల్లన విద్యుల్లతాతాడనమందిన భంగి విట్టోరియో వామహస్తము వెనుకకు మరలెను. కాయము తీవ్రజ్వరప్రకోపితమైనయట్టు ప్రకంపింపఁదొడగెను.
విట్టోరియో మది "పారిపొమ్ము ... ఓయీ మూర్ఖాధమా, పారిపొమ్మిక, తదుపరినొక్క క్షణంబిచ్చట నిలచితివేని నీ ఖర్మ కాలును. పారిపొమ్ము" యని ఖంగున రొదవెట్టుచూ తీవ్రముగ హెచ్చరింపసాగెను. విట్టోరియో అన్యాలోచనము సేయలేదు.
అడుగునడుగున వెనుకకు జరుగుచూ పానశాల వెనుకకునేతెంచి విమానసదృశవేగంబున పేరమెత్తెను. మునుపు పరిహాసమాడిన స్నేహితుండా వీధి మధ్యంబున నగుపించి, "ఏమాయెను మిత్రమా? ఆత్రముగా అరుగుదెంచితివి? పర్వతశిఖరదర్శితామోదభరితులైన పానశాలావిలాసులు నీ దేహశుద్ధి చేయబోయిరా?" యని ఇచ్చకములాడెను.
దంతంబులు పటపటలాడించి పౌరుషంబణచుకుని ముందుకు పర్వెత్తి, వీధిమలుపున నొక ధృఢకాయునకు చటాలున గుద్దుకొనెను విట్టోరియో.
***********************************
(తర్వాతి భాగం ఎప్పుడొస్తుందో, వస్తుందో రాదో నాకే తెలియదు. కాబట్టి మన్నించగలరు)
ఓటికుండయందు పటుతరంబైన రాలు వ్రేసి మ్రోగించునట్టు వికృతస్వనంబుతో ఒక లాండ్ రోవర్ వాహనము తన ముందుఁ జని దూరంబుననున్న పానశాల యెదుట నాగుచో విట్టోరియో చిత్తవికల్పమములత్తమిల జొచ్చెను.
అల్జీర్స్ పట్టణసరిహద్దులలో గల నదీపర్వతశిఖరాద్యశేషవిశేషంబులవలోకించి చేతనావశేషంబులై యాతనాపూర్ణశరీరంబులతో యేతెంచిన యాత్రికులు వారలు. ఇంచుక దాహంబు దించుకొనుటకై పానశాలకు గుంపు గుంపులుగాఁ జనుచున్నారు.
దుస్తులమరుగున నున్న హస్తవస్త్రపేలిక (హేండ్కర్చీఫ్) తోడ తైలసాదృశ్యమైన వదనంబునగల స్వేదంబును తుడుచుకుని, కుంతలములనొకింత కూర్పుగ జేసి అటువెడలెను విట్టోరియో.
దళసరిగానగుపించు అంగీ జేబులను క్రీగంటంగమనించుచూ మద్యపానవాటికను సమీపించునెడ యాతని మనము విరళితమై ఎన్నిక పూర్తయ్యెను. నీలిరంగు యున్ని వస్త్రమును ధరించి, తానంతకు మునుపు నూరిబయట వీక్షించిన కుహరమును గూర్చి అక్షములకు గట్టునట్టు ప్రసంగించుచున్నాడట తుందిలుడైన మందభాగ్యుండొకడు. వాని జేబున నేత్రపర్వముగ నున్న ధనసంచీ పైనీక్షణంబుల ప్రసరించి యల్లనల్లన విట్టోరియో యాతని సమీపంబునకునంబోయెను.
కనులకుంగానని వేగంబునం కదలి ఆ తుందిలుని జేబుకడకేగి క్షణంబున దశాంశపర్యంతకాలంబున యాతని వామహస్తమెందులకో స్థంభించెను.
కనకకజ్జలవర్ణసంచితవస్త్రధారియై ఉంగరముల ముంగురులను వామహస్తమున కుస్తరించుచున్న మహాకాయుని పార్శ్వమున నిలుచున్న యువకుండొక్కరుండు గలడు. యాతని చూపులు తూపులవలె విట్టోరియో హృత్తునకు హత్తుకొనెను. అల్లన విద్యుల్లతాతాడనమందిన భంగి విట్టోరియో వామహస్తము వెనుకకు మరలెను. కాయము తీవ్రజ్వరప్రకోపితమైనయట్టు ప్రకంపింపఁదొడగెను.
విట్టోరియో మది "పారిపొమ్ము ... ఓయీ మూర్ఖాధమా, పారిపొమ్మిక, తదుపరినొక్క క్షణంబిచ్చట నిలచితివేని నీ ఖర్మ కాలును. పారిపొమ్ము" యని ఖంగున రొదవెట్టుచూ తీవ్రముగ హెచ్చరింపసాగెను. విట్టోరియో అన్యాలోచనము సేయలేదు.
అడుగునడుగున వెనుకకు జరుగుచూ పానశాల వెనుకకునేతెంచి విమానసదృశవేగంబున పేరమెత్తెను. మునుపు పరిహాసమాడిన స్నేహితుండా వీధి మధ్యంబున నగుపించి, "ఏమాయెను మిత్రమా? ఆత్రముగా అరుగుదెంచితివి? పర్వతశిఖరదర్శితామోదభరితులైన పానశాలావిలాసులు నీ దేహశుద్ధి చేయబోయిరా?" యని ఇచ్చకములాడెను.
దంతంబులు పటపటలాడించి పౌరుషంబణచుకుని ముందుకు పర్వెత్తి, వీధిమలుపున నొక ధృఢకాయునకు చటాలున గుద్దుకొనెను విట్టోరియో.
***********************************
(తర్వాతి భాగం ఎప్పుడొస్తుందో, వస్తుందో రాదో నాకే తెలియదు. కాబట్టి మన్నించగలరు)
>> తానంతకు మునుపు వీక్షించిన గుహ్యమును గూర్చి
ReplyDeleteఇదేదో చాలా దారుణంగా ధ్వనిస్తోంది నాకు - సందర్భం అర్థం కాకపోవడంవల్ల కాబోలు.
@ నాగమురళి : మర్చాను. :)
ReplyDeleteఆరంభించడం అంటూ జరిగిపోయింది కనుక... ఆపేస్తే భర్తృహరి బాధపడతాడేమోనండీ. :)
ReplyDeleteవస్త్ర పేలికలు... ధన సంచీ... మీరు కూడానా?
ReplyDeleteమీరు వారిని వదిలి పెట్టేడట్టు లేరు బాగా ఇష్టం అనుకుంటా :)
ఆర్య సినిమా గుర్తొచ్చింది :)