కథ పరయుంబోల్....

....అంటే "కథ చెప్పినట్లుగా" అని మళయాలంలో అర్థం. దీన్నే తెలుగులో "కథానాయకుడు", అరవంలో "కుచేలన్" గా రూపొందించారు. మొన్న వారాంతం ఈ సినిమాకు వెళ్ళడానికి ముందు నాకెక్కడో ఓ సందేహం. మళయాలంలో "కళాత్మక" సినిమాలెక్కువ. ఒక్కోసారి ఈ కళాత్మకత ముదిరి అర్థం పర్థం లేని ఆర్ట్ సినిమాలుగా రూపొందడం కూడా జరిగింది. (మమ్ముట్టి కి నేషనల్ అవార్డ్ సంపాదించి పెట్టిన ఓ సినిమా చాలా కాలం క్రితం చూసాను. అది ఆ కోవ లోదే!). "కథ పరయుంబోల్" మాతృకలో, అవార్డ్ సినిమాలకు ఆయువుపట్టు-మమ్ముట్టి హీరో.

అందుకే కొంచెం సందేహించేను, "కొండ నాలుక్కి మందేస్తే, ఉన్న నాలుక ఊడిందన్న" అన్నసామెత చెప్పినట్టుగా ఆ కళా ఖండాన్ని తెలుగులో తీసి "సామెత పరయుంబోల్" గా మారుస్తారేమో అని.అయితే అదేం జరగలేదు.

కళాత్మక చాయలున్న మంచి సినిమా ఇది.

కథ : ఓ భర్త, ఓ భార్య, పిల్లలు, భర్తారావుకో సూపర్ స్టార్ బాల్యస్నేహితుడు. ఇదీ కథ. (నిజ్జం.. కథ ఇంతే!)

కథనం : బాలకృష్ణ, శ్రీదేవిలది అన్యోన్య దాంపత్యం. (శ్రీదేవి బోనీకపూర్కి ఎప్పుడు విడాకులిచ్చింది? బాలకృష్ణకు సడన్ గా ఏమ్ పోయేకాలం వచ్చింది? లాంటి ఇంటెలిజెంట్ ప్రశ్నలు వేయకండి. అవి సినిమాలో జగపతిబాబు, మీనాలపేర్లు). బాలకృష్ణ కు భయంకరమైన సినిమా కష్టాలు. అతడో క్షురకుడు. తన షాపులో చెక్క కుర్చీ రిపేరు కు కూడా తన వద్ద డబ్బులు ఉండవు.ఇక పిల్లల ఫీజులేం కడతాడు? ఆ వూళ్ళోకి సూపర్ స్టార్ అశోక్ కుమార్ సినిమా షూటింగ్ కోసం వస్తాడు. సదరు సూపర్ స్టార్ మన బాలుకు బాల్యమిత్రుడు(ట). ఇక ఊళ్ళో వాళ్ళంతా బాలు వెంటపడతారు, తమకు సూపర్ స్టార్ తో పరిచయం కలిగించమని.బాలుకు ఇది ఇష్టం లేకపోయినా, తన సినిమా కష్టాలు గట్టెక్కాలంటే, వేరే మార్గం కనబడదు. సూపర్ స్టార్ ను కలుసుకోవాలని విఫల ప్రయత్నాలు చేస్తుంటాడు.చివరకు బాలు అశోక్ కుమార్ ను కలిశాడా? తన సినిమా కష్టాలు గట్టెక్కాయా?

ఈ సినిమాకు ఆయువుపట్టు, చివరి 20 నిముషాలు. స్నేహ బాంధవ్యాన్ని హృద్యంగా, ఉద్వేగంగా (కొండొకచో మనసులను, నిమ్మకాయ ముక్క పిండినట్టుగా) చిత్రీకరించాడు దర్శకుడు.

పాత్రలు, పాత్రధారులు : సూపర్ స్టార్ గా రజని నటన తనే ఆ పాత్ర చేయగలడు అనేటట్టుగా ఉంది. జగపతి, నటనలో ’గజ’పతి అనిపించుకున్నాడు. తనికెళ్ళ భరణి, ధర్మవరపు, సునీల్ వగైరా ఓకే.నయన తార, నయన మనోహరంగా ఉంది. మీనా అంతకన్నా బావుంది.

ఇక ఆపై చెప్పుకోదగ్గవి, ఫోటొగ్రఫీ, తోట తరణి కళా దర్శకత్వం. మాటలు ఓకే.

లోపాలు : నేటివిటీ లోపించిందీ చిత్రంలో.బార్బర్ షాపు అంటే,ఓ బంకు, అందులో సినిమా వాల్ పోస్టర్లూ, ’బెంచ్’ పైన ఉన్న వాళ్ళ కోసం సితార, జ్యోతి చిత్ర లాంటి పత్రికలూ, కబుర్లు చెబుతూ, అనాయాసంగా క్షవరం చేస్తూ,your freindly neighborhood లాంటి క్షురకుడూ...ఇవేవి లేవు. జగపతి బాబు షాపు యే మాత్రం బావోలేదు. అలాగే ధర్మవరపు సుబ్రహ్మణ్యం గుంపు కాస్త మళయాళ వాసన కొట్టింది. కామెడీ తేలిపోయింది. ప్రభు, మమతా మోహన్ దాస్ ...వీళ్ళ పాత్రలు శుద్ధ వేష్ట్.

మొత్తానికి, పాట, ఫైటూ, పాట, ఫైటూ ఈ సీక్వెన్స్ తో వచ్చే చెత్త కంటే, ఈ చిత్రం కాస్త నయమే. ఒక్క సారి చూడవచ్చు.

ఉద్యోగ భారతం - ముగింపు

(గత టపా తరువాయి)

కష్టాలకున్న ఐకమత్యం, సుఖాలకు లేదు.వస్తే, కష్టాలు అన్నీ ఒక్కసారే వచ్చి పడతాయి అని ఎక్కడో చదివాను. అది స్వయంగా నాకూ జీవితంలో అనుభవమైంది.

ఇంటి పరిస్థితుల దృష్ట్యా, అనివార్య కారణాల వలన పూనాలో సాగుతున్న ఉద్యోగం విరమించుకుని, తిరిగి రావాల్సి వచ్చింది నాకు. సరే, ఇక్కడ మా వూళ్ళోకి తిరిగి రాగానె తెలిసిన సమాచారం,మా లెగ్గు మిత్రులు నలుగుర్లో ఒకడు, అదేదో Mainframes course, 45 రోజుల్లో పూర్తి చేసి, ఓ సంస్థలో చేరి, ఓ నెల తిరక్కుండానే తన ఉక్కు పాదాన్ని అమెరికా పై మోపాడు!

నాకు అలాంటి ఆశలు లేవు, అయితే, మా వూరికి దగ్గర ఉన్నబెంగళూరు నగరంలో ఓ ఉద్యోగం చూసుకోవాలి అని.మా నాన్న ఆనందానికి పగ్గాలు లేవు.ఆయనకు బంధుప్రీతి జాస్తి. తన బంధువులు నాకు ఉద్యోగం చూసి పెడతారని వెర్రి ఆశ ఆయనకు. నాకు అస్సలు ఇష్టం లేదు ఇలాంటివి. అయితే, వేరే మార్గమే లేదు! మా వాళ్ళు కేవలం మాట్లాడ్డానికే తప్ప, సహాయం మాట వచ్చేసరికి, చేయి చూపుతారని నాకు తొందరలోనే తెలిసింది. పైగా, నేను నగర వాతావరణానికి చెందిన వాణ్ణి కాకపోవడంతో ఓ రకమైన చులకన భావం! సహాయం మాట అటుంచి, అడుగడుగునా ఆటంకాలు.

అది ఒకందుకు మంచిదే అయింది.

విధిలేని పరిస్థితుల్లో, ఓ ప్రముఖ mainframes సంస్థలో చేరేను. అక్కడ కోబాల్ నేర్పిస్తున్నారు. ఆ కోబాల్ లో ఒక్క ముక్క అర్థమయి చావలేదు నాకు! మిగిలిన జనాభా అంతా కుమ్మేస్తున్నారు. సరే, నా పాత టెక్నిక్ ప్రయోగించాను. ఓ మేధావి పాస్వర్డ్ సంగ్రహించి, అతని ప్రోజెక్ట్ ఒకటి కాపీ చేసుకున్నాను. ఆ ప్రోజెక్ట్ ను రకరకాల మార్పులు చేసి, పరిశీలించేసరికి అర్థమైంది కాస్త.

ఇంతలో, ఆ సంస్థ ఉద్యోగం గ్యారంటీ అని నమ్మజూపి, ఉద్యోగాలు లేవు అని చెప్పేసరికి, అక్కడ జనాభా తిరుగుబాటు లేవదీశారు. ఆ సంస్థ వారు, తీసుకున్న సొమ్ములో కొంత సొమ్ము తిరిగి ఇచ్చేసి, మాలో ఓ రెండు నెల్ల పాటు ట్రయినింగు కొనసాగించండి అని అని చెప్పారు. నేనూ, ఇంకో నలుగురు మాత్రం అలా కంటిన్యూ అయాము. ఆ రెండు నెల్ల తర్వాత నాకు ఓ చోట జీతం లేని పని దొరికింది.

ఆ జీతం లేని సంస్థలో పని చేస్తున్న వాళ్ళం మేము. అయితే, ఆ సంస్థ పేరు తమ రెస్యూమె లలో పెట్టుకుని, చివరకు ఆ సంస్థ పేరునే చెడగొట్టారిక్కడ.

అప్పట్లో ఈ సాఫ్ట్వేర్ సంస్థలలో, హెచ్ ఆర్ వారి ఆధిపత్యం కాస్త హెచ్చుగా ఉండేది. వాళ్ళకు టెక్నికల్ విషయాలు తెలియకపోయినా, తెలిసినట్టు ఫోజు కొట్టే వారు.

ఓ కంపనీలో, నేనూ, నా మిత్రుడు (అతను MTech) వెళ్ళాము.అక్కడ హెచ్ ఆర్ వారు నా మిత్రుని మొదట ముఖాముఖి జరిపారు. తరువాతి వంతు నాది. నేను ఆ ఇంటర్వ్యూ చాలా బాగ చేసాను. బయటకు వచ్చి ఇద్దరం సమాధానాలు సరిచూసుకున్నాము. నా మిత్రుడు సరిగ్గా చేయలేదు, నావి దాదాపు అన్నీ కరెక్ట్ అని తేలింది. అయితే, ఆ కంపనీ హెచ్ ఆర్ వారు, మొదట తనను ముఖాముఖీ జరిపారు కదా, ఆయన MTech కాబట్టి, తన సమాధానాలన్నీ కరెక్ట్ అని డిసైడు అయిపోయి, నన్ను రిజెక్ట్ చేసారు.ఈ సంగతి, అదే కంపనీలో పని చేస్తున్న వ్యక్తుల ద్వారా విశ్వసనీయంగా తెలిసింది.అయితే, నా మిత్రుని కూడా, తర్వాతి రవుండ్ లో బయటకు పంపేశారు.

ఇలాంటి అనేక "Get back to you" ( మృదులాంత్రపు ఉద్యోగ ముఖాముఖీలో, అభ్యర్థి ఎంపిక కాకపోతే, ’ఎన్నిక కాబడలేదు’ అని చక్కగా చెప్పరు. We'll get back to you" అని చా....లా పాలిష్డ్ గా చెప్పడం ఆనవాయితీ) ల తర్వాత, ఓ రోజు.

తాతబ్బాయ్ మృదులాంత్రపు బాధితుడే. నాతో బాటు కాంప్లెక్స్ (హాస్టల్) లో ఉండేవాడు. తనూ, నేను కలిసి ఓ ముఖాముఖి కి వెళ్ళాం. అక్కడ ఓ రాత పరీక్ష. అందులో నేను తనకు సహాయం చేశాను. ముఖాముఖిలో మాత్రం తను సెలెక్ట్ అయాడు.

ఆ తరువాత రోజు, తనో ముఖాముఖికి వెళ్ళాడు. వెళ్ళి, అక్కడి విశేషాలన్నీ నాకు పూస గుచ్చినట్టు చెప్పేడు.తర్వాత ఆ ముఖాముఖి కి నేను వెళ్ళి, సెలెక్ట్ అయేను.

జీవితం గాడిలో పడింది.

ఆ గాడిలో పడ్డ జీవితం, ఓ మూడు కంపనీల మార్పు తర్వాత కూడా, ఇప్పటికీ, గానుగెద్దు జీవితం లా సాగుతూనే ఉంది!

(సమాప్తం)