Tuesday, October 26, 2010

జయజయ....

ఆదిత్య 369 గుర్తుందా? సకుటుంబ సమేతంగా చూడగలిగిన కొన్నేకొన్ని బాలకృష్ణ సినిమాలలో అది ముఖ్యమైనదని మా ఇంట్లో పెద్దలు నొక్కకుండనే వక్కాణించేవాళ్ళు. ఆ సినిమాలో ఒకానొక దృశ్యంలో కృష్ణదేవరాయలు విష్ణువు మీద ఓ పద్యం చదువుతాడు (పాడతాడు), తనదేవేరితో కలిసి దేవాలయంలో కులదైవాన్ని పూజిస్తున్న సందర్భంలో. ఆ పద్యం ఇక్కడ చూసి రండి. తర్వాత మాట్లాడుకుందాం.

ఈ సినిమా మొదటిసారి చూసినప్పుడు నాకీ పద్యం తెగనచ్చేసింది. పాడుకోడానికి పాటలా ఉంది, స్తోత్రంలానూ ఉంది. అలాగని కఠినంగా లేక, చాలా లయాత్మకంగా ఉంది. ఇదేం పద్యమబ్బా అని చాలాసార్లు అనుకున్నాను. ఈ పద్యం రాయల వారు పాడారు కాబట్టి, ఆముక్తమాల్యద లోనిదని ఇన్నాళ్ళూ అనుకుంటూ వస్తున్నాను . ఆముక్త మాల్యద లో చాలా పద్యాలు వ్యాఖ్యానం ద్వారా విన్నప్పటికీ, చదివినప్పటికీ ఈ పద్యం గురించి ఎవరూ ఎందుకు మాట్లాడట్లేదా అనిపించేది. తెలుగుపద్యం - కామేశ్వరరావు గారిని ఈ పద్యం గురించి చాలాసార్లు అడగాలనుకుని మర్చిపోయాను.

- ఈ పద్యం అల్లసాని పెద్దన గారి మనుచరిత్రలోనిది. నాకు ఈ మధ్యనే పాతపుస్తకాల దుకాణంలో వావిళ్ళ వారి మనుచరిత్రము, రాఘవపాండవీయము దొరికాయి. ఈ రోజు మనుచరిత్రం సౌరభాన్ని ఆస్వాదించాలని, (ఆఘ్రాణించాలని కూడా) మనసుపుట్టి ఓ పేజీ తెరవగానే చప్పున ఈ పద్యం కనిపించింది. 

ఆరవ ఆశ్వాసంలో, స్వారోచిషునికి హరి ప్రత్యక్షమయితే ఆయనను స్వారోచిషుడీ విధంగా పొగడుతాడు.

జయజయ దానవదారణకారణశార్ఞ్గరథాంగగధాసిధరా
జయజయ చంద్రదినేంద్రశతాయుతసాంద్రశరీరమహఃప్రసరా
జయజయ తామరసోదరసోదరచారుపదోజ్ఝితగాంగఝరా
జయజయ కేశవకేశినిషూదన శౌరి హరీ దురితాపహరా

అర్థం :
దానవ = అసురుల
దారణకారణ = భేదమునకు హేతువులైన
శార్ఞ్గ, రథాంగ, గదా, అసి, ధరా = విల్లు, చక్రము, గద, ఖడ్గము తాల్చినవాడా
జయజయ
చంద్ర దినేంద్ర శతాయుత, సాంద్ర శరీరమహః ప్రసరా = చందురుల, ఆదిత్యుల, పదిలక్షలయొక్క విస్తారమైన శరీరకాంతినిపోలిన శరీరకాంతి కల్గినవాడా
జయజయ
తామరసోదర = పద్మాంతర్భాగమైన కెంపుకు
సోదర = సమానమైన
చారు = మనోహరమైన
పద ఉజ్ఝిత = పాదములనుండి వదలబడిన
గాంగఝరా = గంగానదీప్రవాహము కలిగినవాడా
జయజయ
కేశవ = మంచికేశములు కలిగినవాడు/బ్రహ్మరుద్రులకు పుట్టుక అయినవాడు అని రెండర్థాలుట (శోభానాః కేశాః యస్య సః, కశ్చ, ఈశశ్చ కేశౌ, తావస్మిన్ స్తః ఇతి కేశవః)
కేశినిషూదన = కేశి అనే రాక్షసుని చంపిన
శౌరి = శూరవంశోద్భవుడా
హరీ = హరీ
దురితాపహరా = వృజినములణఁచి వేయువాడా
జయజయ.

ఈ పద్యంలో మరో చక్కటి విశేషముంది. ఇది "కవిరాజవిరాజితము" అన్న ఛందస్సు. ఈ ఛందస్సులో ప్రత్యేకత మొదట నగణం తో మొదలై, ఆ తర్వాత 6 జ గణాలు ( లఘువు, గురువు, లఘువు), చివర్లో వ గణం తాలూకు దీర్ఘం తో ముగుస్తుంది. ఇదో అద్భుత లయ. ఎంత చక్కనిదంటే - మా చిన్నారి మొన్నామధ్య - విశ్వనాథ్ సినిమా, సప్తపది లో ఇదే ఛందస్సులో ఓ పాటని చూస్తూ (వింటూ), పాట ముగిసిన తర్వాత ఆ పాట తాలూకు మకుటాన్ని వచ్చీరాకుండా పాడుకుంది. ఆ పాట/స్తోత్రం ఊహించారా?

అయిగిరి నందిని నందిత మేదిని విశ్వవినోదిని నందినుతే
సురవర వంద్య విరోధిని వాహిని విష్ణువిలాసిని జిష్ణునుతే
భగవతి హేసితి కంఠకుటుంబిని భూరికుటుంబిని భూరికృతే
జయజయహే మహిషాసురమర్దిని రమ్యకపర్దిని శైలసుతే

(ఇప్పుడు "తమ్మి" (సంహిత) కు పై శ్లోకం చివరిపాదం వచ్చేసింది. ) ఈ ఛందస్సు కాస్త అరుదైనది అనుకుంటున్నాను. ఈ ఛందస్సులో ఏ కవులు వ్రాశారో తెలియకుండా ఉంది. మనుచరిత్రలో మాత్రం రెండు సందర్భాలలో ఈ ఛందస్సు ఉపయోగించాడు కవి.

ఈ రోజు నిదురకు ముందు చక్కటి అనుభూతి. తెలుగు సాహిత్యంలో నాకు చాలా ఇష్టమైన కవి అల్లసాని పెద్దన. (అనేక విధాలుగా ;-)) ఆయన పద్యమే నేను చాలాకాలంగా వెతుకుతున్నదని తెలియటమూ, నాకు నచ్చిన ఛందస్సులో ఉందని తెలియటమూ (ఈ పద్యం ఈ ఛందస్సులోనిదని ఊహించలేదు. పుస్తకం చూసిన తర్వాతే తెలిసింది) ....చాలా బావుంది.

ఈ ఛందస్సు గురించి, ఇతరకవుల ప్రయోగాలను ఎవరైనా తెలిపితే చాలా బావుంటుంది.

Sunday, October 17, 2010

ఖేలా - ఈ మధ్యకాలంలో నేను చూసిన Best Movie

The weakest relation among all human relations is, Wife-Husband relation. - OSho

భార్యాభర్తల సంబంధం గురించి వేల యేళ్ళుగా ఎంతోమంది ఎన్నో రకాలుగా చెప్పినా, కొత్తగా చెప్పడానికి ఏదో మూల ఎంతో కొంత మిగిలిపోతూనే ఉంటుంది. భార్యాభర్తల సంబంధంలోని భిన్నత్వాన్ని, ఒకరికొకరిమధ్య అవగాహనారాహిత్యాన్ని హృద్యంగా ఆవిష్కరించిన చిత్రం రితుపర్ణఘోష్ దర్శకత్వం వహించిన ఖేలా.


రాజు భౌమిక్ ఓ సృజనాత్మక దర్శకుడు. అతడికి తన వృత్తే ప్రాణం, ఊపిరి, శ్వాస అన్నీనూ. తన సృజనాత్మకతకు భంగమని పిల్లలు కూడా వద్దనుకునే రకం. అతని భార్య షీలా ఓ సాధారణ గృహిణి. ఆమెకు తన సంసారం, భర్త అనురాగం, భర్త తనమీద అభిమానం చూపాలన్న ఆశ తప్ప మరొకవిషయం పట్టదు. వీరిద్దరి ఆరేళ్ళ కాపురం సాగిన తర్వాత, షీలా అతణ్ణి విడిచి వెళ్ళిపోతుంది.

రాజు భౌమిక్ తర్వాత తీయబోయే సినిమా రబీంద్రనాథ్ ఠాగోర్ వ్రాసిన ఒకానొక నవలిక కు సినిమా రూపమైన "నాలోక్". అందులో బాల బుద్ధుని పాత్రధారికి సరిపోయే పిల్లవాడికోసం తను వెతుకుతుంటాడు. ఓ పట్టాన అతడికి ఎవరూ నచ్చరు. ఓ రోజు నిర్మాత, తను ఆఫీసులో ఉండగా రోడ్డు మీద పానీపూరీ తింటున్న ఇద్దరు స్కూలు కుర్రాళ్ళను చూస్తాడు. అందులో ఒకబ్బాయిని నాలోక్ పాత్రకు నిశ్చయించి, వెంటనే ఆ అబ్బాయిల దగ్గరకు వెళతాడు. ఆ పిల్లవాడికి తనను సినిమా దర్శకుడిగా పరిచయం చేసుకుంటాడు. ఆ అబ్బాయితో బాటు వాళ్ళింటికి వెళ్ళి వాళ్ళ అమ్మానాన్నతో తన చిత్రంలో అబ్బాయిని రెణ్ణెళ్ళు నటింపజేయమని అభ్యర్థిస్తాడు. పిల్లవాడి చదువు పాడవుతుందని వారు ఒప్పుకోరు.

తర్వాతరోజు ఆఫీసులో ఉండగా రాజుకు ఆ అబ్బాయి, అభిరూప్ నుండి ఫోనొస్తుంది. తనను కిడ్నాప్ చేయమని ఆ అబ్బాయి రాజుకు సలహా ఇస్తాడు. రాజు ఆ సలహా ఆచరణలో పెడతాడు. ఈ కిడ్నాప్ నాటకం యూనిట్ లో మరెవరికీ తెలియదు. సినిమా షూటింగు మొదలవుతుంది. పిల్లవాడి బాధ్యత మొత్తం రాజుమీద పడుతుంది.

యూనిట్ లో అప్పుడే కాలేజీ చదువు ముగించిన ఓ అమ్మాయి డ్రెస్ డిజైనరుగా పనిచేస్తుంటుంది. ఆమెకు మొదటి సినిమా ఇది. ఆ అమ్మాయి అభిరూప్ ను చూసుకుంటూ, అల్లరి చేసినప్పుడు సముదాయిస్తూ ఉంటుంది. ఆమెకు, పిల్లవాడికి, రాజుకు అనుబంధం బలపడుతూంటుంది.

అభిరూప్ కు మొదటి రోజు షూటింగ్ లో గుండు కొట్టించగానే ఆ అబ్బాయి ఏడ్చి, మొండితనం చూపించి నానాహంగామా చేస్తాడు. ఇలా గుండు పాత్ర అయితే తను సినిమా ఒప్పుకుని ఉండేవాణ్ణి కాదంటాడు. అతణ్ణి ఎలానో చాక్లెట్లవీ ఇచ్చి బుజ్జగిస్తారు.

ఇక్కడ అభిరూప్ తల్లిదండ్రులు పోలీస్ కంప్లైంట్ ఇస్తారు. పోలీసులు సినిమా షూటింగ్ ను ట్రేస్ చేయడానికి మొదలెడతారు. వారికి దొరక్కుండా లొకేషన్ లు మారుస్తూ షూటింగు నడుపుతుంటాడు రాజు.

కొన్ని రోజులకు నిర్మాతకు కిడ్నాప్ విషయం తెలుస్తుంది. ఆ పిల్లవాణ్ణి తల్లిదండ్రులకు అప్పగించి ఇక షూటింగ్ చాలిద్దామంటాడతను. రాజు ఎలాగోలా బతిమాలి, బామాలి మరో రెండు రోజులు షూటింగ్ కొనసాగేలా చూస్తాడు.

ఇలా ఆ అబ్బాయితో రెణ్ణెళ్ళ అనుబంధం రాజుభౌమిక్ వ్యక్తిగత జీవితంలో ఏ మార్పు తీసుకు వచ్చింది? భార్యపట్ల తన దృక్పథం ఎలా మారింది అన్నది కథ.

ఈ సినిమాలో చెప్పుకోవలసినది కాస్టింగ్. రాజుభౌమిక్ పాత్రలో ప్రసేన్ జిత్ అనే బెంగాలీ నటుడు, షీలగా మనిషా కొయిరాలా, డ్రెస్ డిజైనర్ గా రైమాసేన్, పిల్లవాడిగా ఆకాష్ నీల్ ముఖర్జీ అనే అబ్బాయి చాలా సహజంగా నటించారు. రైమాసేన్ నటన ఒక revelation. పిల్లవాని పాత్ర - తారే జమీన్ పర్ లో పిల్లవాడి నటనను గుర్తు తెప్పిస్తుంది.

తర్వాత చెప్పుకోవలసింది స్క్రీన్ ప్లే, ఎడిటింగు. ఒక్క అనవసర సన్నివేశం కూడా లేని సినిమా ఇది. రాజు, షీలల మధ్య వచ్చే సన్నివేశాలు - షూటింగ్ మధ్యమధ్యలో రాజు భార్య గురించి ఆలోచిస్తూండగా ఫ్లాష్బ్యాక్ రూపంలో వస్తూ ఉంటాయి. ఇవన్నీ మనిళ్ళలో జరిగే మామూలు సన్నివేశాల్లా ఉంటాయి.

ఇక ఫోటోగ్రఫీ - చాలా హుందాగా ఉంది. అప్పర్ మిడిల్ క్లాస్ ఇల్లయినా, డార్జీలింగ్ హిల్ స్టేషనయినా చాలా చక్కగా ఉంది. అనవసర అర్భాటాలు లేవు.

పాటలు మరీ అద్భుతంగా లేవు కానీ బావున్నాయి.

************************************************************

ఈ మధ్య కాలంలో ఇంతటి హృద్యమైన సినిమా నేను చూడలేదు. బహుశా ఈ దశాబ్దంలో నేను చూసిన అందమైన సినిమా ఇదేనేమో. ఈ సినిమాలో చిట్టచివరి సన్నివేశం - బహుశా రితుపర్ణఘోష్ తప్ప ఇంకెవరూ ఆ సన్నివేశాన్ని తీయలేరు!

మీగొట్టం (youtube) లంకె ఇది 

Eagle వారి DVD కూడా దొరుకుతోంది.