చారు చారు సమాయుక్తం
హింగు జీర సమన్వితం
లవణ హీనం న శోభన్తే
పాలాశ కుసుమం యథా ||
ఈ శ్లోకం కథ ఇక్కడికెళితే తెలుస్తుంది. ఈ "చారు" సంస్కృత శబ్దం. సంస్కృతంలో "చారు" అంటే "మంచి, అందమైన, చక్కటి" అని అర్థాలు. ప్రియే చారు శీలే, ముంచ మయి మానమనిదానం - ఇది గీతగోవిందంలో ఓ శ్లోకం. ఇంకొకాయన "యావచ్చారు చచారు చారు చమరం చామీకరం చామరం" అని (పైన చారు కథ చెప్పినాయన గారి పంఖా) చారుతో చెడుగుడు ఆడుకున్నాడు. "చారు శీల" అంటే మంచి శీలవతి అని.("చారు" కు ఇంకో అర్థం గూఢచర్యం?)ఇంకాస్త ముందుకెళ్ళి "చాఱు" లో కాలెడదాం. ఈ చెప్పిన "చాఱు" మనది. అంటే దక్షిణ భారతీయులది. ఇదండీ మనకు కావలసిన ఘుమఘుమలాడే చోష్య విశేషం. (భక్ష్య, భోజ్య, చోష్య, లేహ్య, చర్వ్యాలని తిండి పదార్థాలు. మింగడానికిన్ని పేర్లు. ఇవి నాలుగా, అయిదా అన్నది ఇంకో పెద్ద చర్చ!) ఇది ఇందాకటి "చారు" కాదు. అంటే మన "చాఱు" సంస్కృతభవం కాదు. "బండి ఱ" మనది కదా! ఇలా చారులో కరివేపాకు ఏరడాలు అవసరమా? అంటే దానికొక పెద్ద కథ ఉంది. ఒకప్పుడు దీపాల పిచ్చయ్య శాస్త్రి గారు, శ్రీరామ వీరబ్రహ్మ కవి గారు, "ఆ ఏదో ఒక చారు లెద్దూ" అనుకోకుండా, ఇందులో ఉన్నది శకట రేఫాంతమా? సాధు రేఫాంతమా? అని తీవ్రంగా వివదించుకున్నారట. ఇది ఏ భారతి సంచికలోనో ఉండే ఉంటుంది.మళ్ళీ మొదటి శ్లోకానికి వద్దాం. "చక్కగా కూర్చబడి, ఇంగువ, జీలకర్రలతో తాలింపు పెట్టి ఘుమఘుమలాడించినప్పటికి, ఉప్పు లేక పోతే వ్యర్థం, మోదుగ పువ్వు (పూజకు పనికి రానట్టు) లాగా" అని ఆ శ్లోకం తాలూకు తాత్పర్యం. "చారు చారు సమాయుక్తం" - ఇందులో "చారు చారు" అన్నది చక్కదనాన్ని విస్పష్టం చేయడానికే తప్ప, రెండవ చారు కు మొదటి చారు విశేషణం కాదు.జాగ్రత్తగా గమనిస్తే, ఆ చెప్పినాయన "ఫలానా" దీనికి ఇంగువ, జీలకర్ర జోడిస్తే అని చెప్పలేదు. లేదంటే, ఆయన తెలుగాయన కాబట్టి, "చారు చాఱు" లో రెండవ చారును "చాఱు" గా భావించమని అన్యాపదేశంగా ఆ చారు మతికి ఉప్పందించి ఉండాలి! ఏదేమయితేనేం, "చారు చమత్కారం"!***********************************************************చాఱు అంటే మా అమ్మ గుర్తుకొస్తుంది. వంట విషయాలలో, మా అమ్మ పక్కా ప్రొఫెషనలు. మా నాన్న గారు హోటలు నడిపేవారు, నా చిన్నప్పుడు. మా ఇంట్లో కట్టెల పొయ్యి. మా అమ్మ కేమో చిన్నప్పుడే పువ్వు పూచి, ఓ కన్ను కనిపించదు. ఆ పొయ్యిలో పచ్చి కట్టెలు మండక, చిలిమితో ఊదుతూ, పొగను భరిస్తూ, అలా అలవోకగా కాస్త దూరం నుండీ ఉప్పు విదిల్చేది. సరిగ్గా ఒక్క పలుకు కూడా తేడా రాకుండా ఉప్పు పడేది. అలానే ఇంగువ, జిలకర కలిసిన పోపు కూడాను. చివర్న కరివేపాకు ఇంట్లో పెరిగిన చెట్టునుండీ కోసుకొచ్చినది.ఇప్పుడు మా ఇంట్లో కరివేపాకు చెట్లు ఉన్నయ్ కానీ చాఱు పెట్టటానికి మా అమ్మ లేదు. మా ఆవిడ కూడా చాఱులో ఎక్స్ పర్టే. అయితే చాఱు విషయంలో అమ్మకు పెద్దపీట.ఇక్కడ బెంగళూరులో మల్లేశ్వరంలో కృష్ణాభవన్ అని ఒక భోజన శాల ఉండేది. అక్కడ చాఱు ఘుమఘుమలాడిపోయేది. ఎం టీ ఆర్ (మావళ్ళి టిఫిన్ రూమ్) వారి సాఱు కూడా తక్కువతినలేదు. కన్నడిగులకు "సాఱు" లో "సిహి" (తీపి) జోడించటం అలవాటు. బెల్లం తగుపాళ్ళలో జోడిస్తే నిజానికి "సాఱు" ఘాటు పెరుగుతుందట. కొరియా (ఆన్ సైటు) లో ఉన్నప్పుడు నా రూమ్మేటు విట్ఠల్ అనే అబ్బాయి దీన్ని (నా మీద) ప్రయోగాత్మకంగా నిరూపించాడు. ***********************************************************"చాఱు" ఎక్కడిది? ఎప్పటిది? అని డా. తిరుమల రామచంద్ర గారు "నుడి - నానుడి" అన్న పుస్తకం లో వివరిస్తారు. భారతంలో, భీముడు బకాసుర వధ కు ముందు తిన్న "పలుతెఱంగుల పిండివంటలు బప్పు కూడును నేతి కుండలు గుడంబు దధి ప్రపూర్ణ ఘటంబుల" లో "చాఱు" లేదు(ట). :-(పాల్కురికి సోమనాథుడి బసవ పురాణం లో బసవన్న అల్లమ ప్రభువుకు పెటిన విందులోనూ, అలాగే పార్వతి ప్రమథులకు తెట్టిన విందులోనూ చాఱు లేదట. అలాగే లక్కావజ్ఝల మెస్ లోనూ చాఱు లేదు. అన్ని చోట్ల చారుడిలా దాక్కున్న చాఱు చివఱికి ... సారీ .... చివఱకు హరవిలాసంలో విలాసంగా బయటపడిందిలా. (శ్రీనాథుని కాలానికి) "చాఱులు పిండి వంటలును శర్కరయున్ దధియున్ యథేచ్చగన్" ఈ "చాఱు" కన్నడంలో "సాఱు" గా ఎప్పటినుంచో ఉందట. శబ్దమణిదర్పణ కారుడు సాఱు = రసార్ద్రే అని గ్రహించాడు(ట). ఈ "చాఱు" సంస్కృత "సారు" కు తద్భవం అనే వాదన, దీనిని పూర్వపక్షం చేస్తూ "చాఱు", "సాఱు" అన్న దక్షిణాత్య భాషా శబ్ద ప్రయోగాల గురించి చెబుతారు రామచంద్ర గారు. కన్నడంలో సాఱు, స్రవించు, ప్రవహించు, జరుగు, చారు అన్న అర్థాలతో ఉందట. అలాగే తమిళ మలయాళాల్లో చాఱు కు అర్థం పిండబడినది అని అట. పనంజాఱే (తమిళం) = తీపికల్లు. తమిళంలో "రసం" అని వ్యవహారం. అక్కడ చాఱు లుప్తమవటానికి కారణం చెబుతూ, చాఱు = తీపికల్లు అనే అర్థం ఉన్నది కాబట్టి, భోజనంలో వాడే చాఱు, రసం అయిందంటారు. అన్నట్టు ఈ "చాఱు" దంత్యమా, తాలవ్యమా అని మరొక చర్చ ఉన్నదట. మనకెందుకండి శుభ్రంగా నోటిది అనుకునేసి, జుర్రేసుకుంటే పోలా?తెలుగు వాడి పప్పు, తమిళుడి సాంబారు, కన్నడిగుడి సాఱు ఏదయితేనేం, ఎవరిదయితేనేం - కాదేదీ మింగడానికనర్హం.
