Friday, May 16, 2008

గల్ఫ్ ఎయిర్ లైన్స్ విమానంలో ఓ రోజు!

ఒక్కో సారి మనకు పక్కన పరిసరాలు ఎలా ఉన్నా పట్టించుకోకుండా 'ఎంజాయ్ ' చెయ్యమని మనసు చెబుతూ ఉంటుంది. అయితే వచ్చిన బాధ ఏమంటే, అలా చేయనీకుండా అదేదో అడ్డు పడుతూ ఉంటుంది.

ఇలాంటి ఓ చిన్న సంఘటన. మొన్న ఆదివారం 'కంత్రీ ' సినిమా కెళ్ళాము, నేను, మా ఆవిడా, మా మరిది. సినిమా టైటిల్ బాగా ఆలోచించి పెట్టినట్టున్నారు. సార్థక నామధేయం. పిచ్చ బోరు. ఇంకేం చెయాలి? ఆవిడేమో అంత బోర్ సినిమాలో లీనమై చూస్తుంది. ఇంతలో పాట మొదలైంది. నాకు ఆ పాట చూస్తూ ఈల వేయాలనిపించింది. పాట బాగుండి కాదు, ఏదో చేయకపోతే తల్నొప్పి వచ్చేట్లుంది, అందుకు. ఓ రెండేళ్ళ ముందయితే, ఆలోచన వచ్చిన వెంటనే ఆచరణ లో పెట్టుండే వాణ్ణి. ఇప్పుడు నేనో 'బాధ్యత ' గల గృహస్థును. ఏం చేస్తాం ?

ఇంతలో కరెంట్ పోయింది. అప్పుడు కాస్త ధైర్యం చేసి, ఓ చిన్న ఈల వేశాను.

ఫలితం ....

తల వాచేట్లు చివాట్లు, రెండు రోజులు మా ఆవిడ మౌన వ్రతం.

ఇలాంటి ఓ అనుభవం గల్ఫ్ ఎయిర్ వారి విమానంలో సరిగ్గా ఓ నెల ముందు.

****************************************************
ఏప్రిల్ 12 వ తేదీ.
యెమన్ దేశం,
సనా నగరం.

నెల రోజుల తర్వాత ఆఫీసు పని ముగించుకుని, స్వదేశానికి తిరుగు ముఖం పడుతున్నాం. ఎందుకనో ఏమో మాటిమాటికీ చిరునవ్వు తన్నుకుని వస్తూంది. ఆ రోజు నుండీ అక్కడ యెమన్ దేశంలో ఏవో సెలవులట.

అక్కడ పని చేస్తున్న మన భారతీయులు చాలా మంది మేము వస్తున్న విమానంలో సెలవులకని మన దేశానికి వస్తున్నారు.

ఇక్కడ ఓ విషయం. గల్ఫ్ దేశాల్లో 'భారతీయులు 'అనే మాటకి అర్థం - 'మళయాళీలు ' అని.

విమానం అంతా 'గజడదబ ' లతో గజగజలాడుతోంది.

నేను, నా మిత్రులిద్దరు ఓ సీట్లో కూర్చున్నాము. ముందు సీట్ లలో ఇద్దరు మలయాళీ ఉరఫ్ అమ్ముకుట్టీ అలియాస్ కాట్రవల్లి కండో లు. ఓ హిందీ యువకుడు. వాళ్ళకటుగా ఓ ఫిలిప్పీన్ జంట. మాకటు పక్క (ఫిలిప్పీన్ జంట వెనుక సీట్లలో) ఓ ఇద్దరు, మధ్య వయసు నుండీ వార్ధక్యం దిశ గా దూసుకుని వెళుతున్న వృద్ధ యువకులు. వీళ్ళిద్దరు సూటు బూటులతో బాగా డిగ్నిఫైడ్ గా కనిపిస్తున్నారు.

వీళ్ళే ఈ టపా నాయకులు.

వీళ్ళు యెమెన్ దేశస్తులే (అరబిక్ లో మాట్లాడుకుంటున్నారు. ఐతే, హిందీ కూడా ఓ మోస్తరు గా వచ్చినట్టుంది)

వెనుక ఓ ఖాళీ సీటు, ఆ తర్వాత కేబిన్ క్రూ వాళ్ళ స్టోరేజ్ గది.

మా ప్రయాణ సమయం 2 గంటలు.(సనా నుండీ బహ్రైన్ వరకు)

విమానం టేకాఫ్ అయి ఓ ఐదు నిముషాలయి ఉంటుంది. మొదటి హీరో వెనుక రూం (స్టోరేజ్) కెళ్ళాడు. ఎలా మేనేజ్ చేసాడో తెలీదు. చేతిలో ఓ పెగ్గు. రెండవ హీరో నీళ్ళు తెప్పించుకి తాగేసేడు. ఆ మంచి నీళ్ళ గ్లాసులో మొదటి హీరో విస్కీ కాస్త అందించేడు.

కాసేపయింది.

ఓ యువతి ట్రాలీ లో రకరకాల పళ్ళ రసాలు, వైను, కోకా కోలా లాంటి సాఫ్టు డ్రింక్స్ తోసుకుంటూ వచ్చింది.

ఆ యువతి అదేదో సినిమాలో చెప్పినట్టు,
అంత లావు కాదు, అంత సన్నమూ కాదు.
అంత పొడుగూ కాదు, అంత పొట్టీ కాదు.
అంత తెలుపూ కాదు, అంత చామన చాయా కాదు.
ఐతే మామూలు కంటే కొంచెం లావు అన్నట్టు కనబడుతుంది.

మా సీట్లు చివర్న కాబట్టి, మమ్మల్ని దాటుకుని వెళ్ళి, మొదట సీటు నుండీ సర్వ్ చేయాలని వెళుతోందావిడ.

ఆవిడను ఆటకాయించి చెరో పెగ్గు (వోడ్కా), స్ప్రైటు గుంజేరు వృద్ద మానవులిద్దరు.

ఆవిడ సర్వ్ చేసుకుంటూ మా సీట్ వద్దకు వచ్చింది.

నాకు కాస్త వైను రుచి చూడాలనిపించింది. ఐతే, నాకు తాగడం అలవాటు లేదు (అప్పుడప్పుడూ ఏవో చిన్న చిన్న అబద్ధాలు చెప్పడం తప్ప).

హీరోలిద్దరూ, వాళ్ళకోసం వైను తీసుకోమని మమ్మల్ని ప్రాధేయపడ్డారు. మేము వైను తీసుకుని, హీరోలకి అందించేము.

ఆ సరికి, కురు వృద్ధులిద్దరికీ బాగా మత్తెక్కింది.

" మొహబ్బత్ జిందగీ హై " అన్నాడు రెండవ హీరో, ఎయ్ర్ కాబిన్ క్రూ అమ్మాయి వంక చూస్తూ. ఆ అమ్మాయి కి అరబిక్ తప్ప వేరే భాష తెలీదు.

మా ముందు సీట్ లో ఉన్న మళయాళీ ఫార్మ్ లో కొచ్చాడు.

" పెణ్ కుట్టి ప్రమాదమాయి " (అమ్మాయి బావుంది) అన్నాడతను ఆ వృద్ద హీరోల వంక చూస్తూ.

" అగర్ విమాన్ గిర్ నే వాల్యా హై తో, గిర్ నే కే బెహ్లే క్యా గరోగే ? ఉస్ సే షాదీ గరోగే? "

2వ మళయాలీ అడిగేడు, హీరో నంబర్ 2 ను.

విస్కీ సీసా పగిలినట్టు భళ్ళున నవ్వేడు హీరో. ఆ నవ్వుతో శృతి కలిపేడు ఇంకో హీరో.

నవ్వు మధ్యలో ఆగి " కుల్లు ముశ్కిలా " చెప్పి మళ్ళీ నవ్వు కంటిన్యూ చేసాడు.

కుల్లు ముశ్కిలా (అరబిక్) - చాలా కష్టం (తెలుగు)

ఎయిర్ కాబిన్ క్రూ అమ్మాయి ఏమీ పట్టించుకోలేదు.

'నహీ, ముఝే జిందగీ మే కుచ్ నహీ చాహియే బస్ ఏక్ పెగ్ ' హీరో నంబర్ 2 చెప్పాడు.

ఇలా ఈ తంతు కాసేపు జరిగింది. మధ్యలో ఫిలిప్పీన్ జంట మీద కూడా జోకులు.

కాసేపు తర్వాత విమానం లాండ్ అవబోతుంది అని ప్రకటించేరు. ఓ నాలుగు సీట్ల ముందు ఏదో గొడవ. ఒకతను విండో షట్టర్ మూసి కూర్చున్నాడు. విమానం లాండ్ అయేటప్పుడు అవి తెరవాలి. తెరవనని గొడవ. ఓ
పెగ్గు మందు పోస్తే షట్టర్ తీస్తాడట.

సామ భేద ఉపాయాల తర్వాత దండోపాయం తో అతనికి సర్ది చెప్పేరు.

ఇక విమాన ప్రయాణం ముగిసి దిగబోయే ముందు, రెండో వృద్దుడు ఏమనుకున్నాడో ఏమో కాబిన్ క్రూ అమ్మాయి తో, అరబిక్ లో ఏదో చెప్పాడు (సారీ లాంటిదనుకుంటా). ఆ అమ్మాయి నవ్వేసి, ' వెళ్ళి రండి తాతయ్యలూ ' అంది.

దిగేప్పుడు ఆ వృద్దులు చెప్పారు. వాళ్ళిద్దరూ డాక్టర్లట (వాళ్ళ విజిటింగ్ కార్డ్ కూడా ఇచ్చేరు). వాళ్ళ దేశం (యెమన్) లో మద్యం దొరకదు. అందుకని, దొరికినప్పుడిలా 'ఎంజాయ్ ' చేస్తారట. ఇబ్బంది కలిగిస్తే మన్నించమని చెప్పేరు.

ఈ ప్రహసనం లో ఓ విషయం గమనించాను. ఆ వృద్దుల గొడవలో అసభ్యత, లేదు. ఏదో వాళ్ళ పద్ధతిలో వాళ్ళు ఆనందించారంతే.

మిగిలిన ప్రయాణీకులు కూడా వాళ్ళ గొడవ ను ఆనందించినట్టే కనబడ్డారు.

అదండీ ఓ పూట నా విమాన ప్రయాణం లో పదనిసలు.

5 comments:

  1. పెళ్ళైతే ఈలవేసే స్వాతంత్ర్యంకూడా ఉండదా మాస్టారూ... ముందే చెప్పి బతికించారు...

    ReplyDelete
  2. ఏ కాంత(లేని)ప్రదేశం చూసుకుని ఈల వేయచ్చు.

    ReplyDelete
  3. మీరు మరీ చిలిపి... ఏ కాంతా లేనప్పుడు ఇంక ఈల వెయ్యడమెందుకండీ??

    ReplyDelete
  4. hey www.gulftelugu.com its also nice site , have a look and send ur articals to gulftelugu.

    ReplyDelete

టపా స్ఫూర్తికి, ఉద్దేశ్యాలకు విరుద్ధంగా చేసే వ్యాఖ్యలు అనుమతింపబడవు. ఈ విషయంపై సర్వహక్కులు బ్లాగు యజమానివే.